POPRZEDNIO
Aelita mówi, że za dziesięć lat mnie nie będzie.
Co miała na myśli?
Trauma pozostawia ślad.
Czasami, kiedy nie mogę spać, próbuję rozwikłać waszą zagadkę.
Mieliśmy adoptować jedno.
-Zatem... -Nie idę bez Wilka.
Jakie to uczucie, kiedy łączysz się z haptyką?
To podobne uczucie do miłości. Ciężko inaczej to opisać.
Jakiś tępy chuj mówi, że masz dla mnie robotę.
Mam marchewkę i kij.
Ciekawi mnie kij.
Kolejna trafi w łeb.
LONDYN 2075
Wilczek, dawaj utarg.
To wszystko?
Tylko tyle ugrałeś?
-Omar mnie uprzedził. -Wziąłeś coś!
-Angus, przestań! -Kłamca i złodziej!
Złodziej.
Przestań się wydurniać.
Co robisz?
Gram fair. Za mało przynosi.
-Ja przynoszę dość. -To się dziel.
Nie chcę.
No to dam myszy.
Co wtedy?
Poprosi o odrobinę mleka.
Następny!
Co to jest?
Rozdają jedzenie.
Dziwne. Nie widziałam tego.
Wiesz co, Wilczek?
Rozejrzyj się tam.
Mowy nie ma. Zabierają dzieci.
Dziewczyna musi cię chronić?
Dobry chłopak.
Miasto chce oczyścić ulice. Z nas też.
Nie bądź głupi.
Widzisz?
Więcej się nie zobaczymy. Nie dam się zgarnąć.
Wilk!
POMOC MEDYCZNA
Aelito!
Wilk!
Implant i dwa procesory z peryferala?
Tyle zostało z Aelity?
To dość niepokojące.
Kusi mnie, żeby wyrzucić je do rzeki
i mieć to z głowy.
Ash i Ossian mogą namierzyć lokalizację pilotów.
Jeśli odblokują implant...
Z takim szyfrowaniem? Wątpię.
Istnieją inne możliwe ścieżki.
Nie tylko dla nas. Choćby ciało,
które być może już odkryto.
Trzeba założyć, że twoje DNA
można znaleźć wszędzie.
Wysłałbym ekipę do przeczesania terenu,
ale gdyby ją znaleziono...
Przygotuj się, że Aelita może nie żyć.
Dlaczego?
A ile wytrzyma bez wsparcia implantu?
PERYFERAL
Kurwa, co jest?
Mamy towarzystwo.
Co tam, Tommy?
Pomyślałem, że wpadnę się przywitać.
Widziałem, jak ściskasz dłoń Corbellowi.
Zmartwiłem się.
Porzucone wozy, kula,
wszystkie te drony.
Pomyślałem, że wpadnę.
Bez munduru i swoim autem.
Jako kumpel, nie służbowo.
Dzięki, Tommy.
Rzeczywiście tak jest,
ale nie musisz się martwić.
U ciebie też wszystko gra, Flynne?
Tak.
Wszystko w porządku.
No dobrze.
Swoje powiedziałem.
Przemyślcie to.
Burton,
pamiętaj. Jesteśmy przyjaciółmi.
A kumpel by cię się przydał.
Zapamiętam.
Kuźwa, nie chcę go tak okłamywać.
Dłużej nie dam rady.
Z tyłu leży tuzin trupów.
Tommy'emu łatwo mówić, dopóki o nich nie wie.
Jak się dowie, od razu wróci na służbę.
Z tym nie wygrasz.
Czemu nie powiemy mu tego, co wszystkim?
Wiesz, że potrzebujemy pomocy.
Nie myślisz jasno.
Co?
Nie myślisz racjonalnie.
Żartujesz sobie?
-Bo jestem kobietą? -Nie o to mi chodzi.
Nie wszyscy są bez serca jak wy, trepy.
Nie każdy chce taki być.
Za głęboko w tym siedzisz.
W czym?
Grzebiesz mi w śmieciach?
-Było na widoku. -Wyjdź.
Wypierdalaj z mojego pokoju.
Już!
Wiem, że wojna cię skrzywiła.
Kurewsko ci współczuję.
Ale walczyłeś z własnej woli.
Sporo tam zobaczyłeś.
Ale ja zostałam tutaj.
Miałam na barkach śmierć taty,
chorobę mamy i twój powrót.
Ja sama. Sama, kurwa.
-Nie miałam nic. -Wiem o tym.
Miałam tylko symki
i durne zauroczenie. Wiem, że to głupie.
-Flynne. -Ale były ważne.
Bo mi pomogły.
Nie miałeś prawa
mówić mi takich rzeczy.
Flynne!
Ja pieprzę.
Leon!
Nie był trochę lżejszy?
Węższy w ramionach?
To najnowszy skan, sprzed siedmiu tygodni.
Być może po konfiguracji chodu i postawy
wrażenie będzie inne.
-Założyłam, że jest gotowy. -Nie, ale...
Zatem do dzieła.
Lepiej.
Mów.
Model X40927A.
Do pani usług.
Wgrałaś coś?
System miał być czysty.
Wgraj głos i samoświadomość. Resztą się zajmę.
Mów.
Miło panią widzieć, doktor Nuland.
Zbyt wysoki.
Mów.
Czy ten głos pani odpowiada?
Zajmę się resztą.
Biedny Daniel.
Nie chcę żartować,
ale zrobiło się dość ostro.
Niestety.
To najnowszy model, jeśli to jakieś pocieszenie.
Użyliśmy dopiero kilku.
Można to uznać za zaszczyt.
Bardzo mi miło.
Za mało asertywny. Korekta.
Zmniejszam ugodowość. O jaki procent?
Spróbujmy o 20.
Skoro tego pani sobie życzy.
Doskonale.
A teraz...
co nam przyszło tamtej nocy
z tego spotkania ze śmiercią?
Wilf Netherton. Przybrany brat Aelity West.
Znany współpracownik Lwa Zubowa.
Czyli mamy związek z kleptem.
A to niestety komplikuje sytuację.
Oczywiście nie podważam pani opinii.
Chociaż w tym przypadku raczej bym się nie zgodził.
Chcesz go zabić.
Zdecydowanie.
Gdzie jest Lew Zubow?
Skanuję dane lokalizacyjne.
Obiekt znajduje się w Virginia Water.
PRZYCHODNIA
To głupie, Burton.
Wszystko gra.
Nie grało 20 minut temu. Źle wyglądasz.
Mieliśmy siedzieć cicho,
a nie wszystko rozpowiadać.
Miałaś atak.
Tyra Anstead miała atak w 10. klasie.
Na chemii. I nigdy więcej.
Tyra Anstead nie podróżowała w przyszłość.
To tylko transfer danych.
Lekarka powie, żebym odstawiła sprzęt.
-Tak zrobimy. -Jak?
Więcej go nie użyjesz, skoro ci szkodzi. I kropka.
Bez jaj.
-W porządku? -Serio, kurwa?
Odpuść mi trochę.
-Hej. -Co?
Tam jest Dee Dee.
-I? -Narzeczona Tommy'ego.
To nic?
Chryste, myślałem...
Miałeś 12 lat.
Znalazłam zioło, które schowałeś z Connerem na strychu.
Co wtedy?
-Spuściłem je w kiblu. -Mówiąc?
Żebyśmy do tego nie wracali.
I wracam po raz pierwszy.
Zrobisz dla mnie to samo?
Proszę.
Powiem wprost.
To dość tajemnicze.
Burton opisał to jako klasyczny napad toniczno-kloniczny,
czyli padaczkę.
Ale to zostawiłoby ślad na EEG.
A nie zostawiło.
Wszystko w normie.
Po ataku powinien wystąpić etap przejściowy.
Głęboki sen, skołowanie, amnezja.
A ty po prostu wróciłaś do siebie.
Masz jakieś inne problemy?
Coś nowego, nietypowego?
Grała w nową symkę.
Grę w VR?
To bardziej skomplikowane.
Coś w rodzaju pełnej immersji.
Nowy sprzęt.
Jak się nazywa?
Mogę poszukać badań.
Nie sądzę, żeby miał nazwę.
-Skąd pochodzi? -Z kolumbijskiej firmy.
Długa historia.
Dobrze.
Przestań go używać.
Oczywista oczywistość.
Technicznie mówiąc.
Zrobię badanie krwi i umówię tomografię.
Pewnie.
Tymczasem odpocznij,
dużo pij i tak dalej.
Dzwoń, gdyby coś się działo.
Cokolwiek. Dobrze?
Jasne, Dee Dee. Dziękuję.
Burton, zrób coś dla mnie.
Wyślij mi dane tej kolumbijskiej firmy.
Przedzwonię tam.
-Miała na myśli cały sprzęt do VR. -Jezu.
Możliwe, ale tego nie powiedziała.
Co zamierzasz z tym zrobić?
Podasz jej nazwę firmy?
Będę się ociągać.
To potrafię najlepiej.
Niepotrzebnie powiedzieliśmy.
Ma sporo na głowie. Prowadzi przychodnię.
Nie będzie o tym pamiętać.
-W co grasz? -W nic.
Oglądam rodzinne wideo.
Które?
Jedno ze starszych.
Posłuchaj.
Przepraszam.
Za co?
Jutro masz pieprzony tomograf.
Od tego zaczniemy.
Będziemy kontynuować,
aż nie będę miał za co przepraszać.
Burton, mama znowu widzi.
Za to też chcesz przeprosić?
Mówię o tobie.
Byłam w Londynie.
Widziałam przyszłość.
Nic, co teraz się dzieje,
nie umywa się do tego, co czułam.
To niewyobrażalna magia.
Nie przejmuj się.
Nie musisz przepraszać.
Nie mówię, że nie powinieneś,
ale lepiej miej dobre argumenty.
I to nie byle ciekawość.
Ale ja jestem ciekaw.
Wiem. Sam też jestem,
ale nie możesz skończyć na podłodze,
śliniąc się i wierzgając.
Nie znamy okoliczności.
Jeśli to szkodzi Flynne,
ktoś musi tam iść
i postawić gnojków do pionu.
Słyszałeś o telefonach?
Osobiście.
Trochę źle to ująłeś, ale rozumiem.
Fizycznie. W ciele.
Oberwą, jeśli trzeba.
Miała się za chwilę logować. Już czas.
Zaskoczę ich jak chuj.
Wiem, że nie chcesz tego słuchać, ale jeśli zostaniesz ranny...
Ona tam ma ciało?
Prawdziwe?
Przepraszam.
Za co?
Przeszkadzam.
Niewybaczalne, prawda?
Przerywać mi picie herbaty.
Skradasz się po domu niczym kot.
Wymykasz się, gdy się pojawiam.
Zawsze mnie irytowało,
że tak się wymykasz.
Bije od tego pewna zwodniczość. Jakbym nie mogła ci ufać.
Przypadkiem Lew i ja postanowiliśmy zabawić się w Szumie.
Byłeś tam i tańczyłeś.
Zrozumiałam, że to, co uważałam za skradanie się,
było formą tańca.
Metodą unikania zaangażowania.
Tego się boisz, prawda?
Że ktoś cię pochwyci.
Dosłownie i w przenośni.
Zatańcz ze mną.
Proszę?
Zrób to dla mnie.
Przez chwilę, a przestanę cię dręczyć.
Obiecuję.
Przepraszam. Wystraszyłam?
Nie można ślepo ufać alarmom.
Mogę?
Zwykle nie wpadam bez zapowiedzi,
ale liczyłam na chwilę prywatności. A o nią ciężko, Lew.
Mogę ci mówić Lew?
Mogę ci mówić Cherise?
Wolałabym nie.
Ukradłeś mi coś.
Nie rozumiem.
Aelita West. Ile jej płaciłeś?
Jeśli komuś coś skradziono,
powinien iść z tym na policję.
Chyba że ta nie powinna wiedzieć
o tej hipotetycznie skradzionej rzeczy.
Co takiego zaginęło?
Zarzuciłabym ci zgrywanie głupiego,
ale ostatnio zapominasz o bardzo ważnych rzeczach.
W tym o zasadach polityki realistycznej.
Pozwolę sobie ci je przypomnieć.
Mieszkamy w domu o trzech ścianach.
Oligarchia kleptów dzięki zastosowaniu brutalnej przemocy
zaprowadziła porządek w chaosie Kumulacji.
Teraz, w zamian za przymykanie oka
na dowolność w pogoni za zyskiem,
pomaga ten porządek utrzymać.
Policja z kolei pilnuje,
by kleptowie nie przekraczali dorozumianych granic.
Instytut korzysta na pokoju i dobrobycie,
zapewniając społeczeństwu technologię
niezbędną do życia.
Zbudowaliśmy wspaniały gmach.
Niestety jest również kruchy.
-A co jest dachem? -To metafora.
Tego, co nas wszystkich zmiażdży,
jeśli jedna ze ścian się przesunie.
Innymi słowy...
koniec świata, Lew.
O rety.
Twój opis kleptów jest nieco nietrafiony.
Wspomniałaś o brutalnej przemocy,
której w Kumulacji rzeczywiście nie brakowało.
Lecz kleptom udało się tam, gdzie inni zawiedli,
dzięki atawistycznej jedności plemiennej.
Uderzając jednego, uderzasz wszystkich.
I będziesz cierpieć.
Zapewne potrafisz przedstawić to bardziej elokwentnie,
posługując się tostami.
Co oglądałeś, gdy przyszłam?
Moja żona, jak zapewne wiesz, pochodzi z rodu Zołotowów.
Szczyt łańcucha pokarmowego.
Jeśli Dominika zechce pobawić się z domowym pupilkiem,
nie ośmielę się sprzeciwiać.
Tak postrzegasz pana Nethertona?
Lubię swoich pupili.
Ufam im bardziej niż przyjaciołom.
Przyjaźniłeś się z Jurijem Samsonowem.
Biedaka spotkał okropny los.
Ale to też wspaniały przykład jednej z naszych ścian.
Widzisz, posunął się za daleko.
Policja z pomocą instytutu rozwiązała ten problem.
Ale...
to klept wydał Jurija.
Ktoś zaufany. Przyjaciel.
Wiesz, jak to zrobił instytut?
Zaprogramowaliśmy rój robotów na DNA Samsonowa.
Wymazaliśmy cały ród.
Wyczuwam twoje myśli.
Doprawdy?
Mam nadzieję.
Liczę, że myślisz: „Co za potężna broń.
„Tyle lat czeka w instytucie.
„Tylko czeka na kolejną próbkę DNA”.
Zastanów się, Lew.
Miłego dnia.
Co on knuje, Wilf?
Dość uciekania.
Możesz być moim sojusznikiem lub wrogiem. Twój wybór.
Ale zapewniam, że moim wrogom
nie jest łatwo.
Flynne?
A ty to, kurwa, kto?
Ossian, do mnie. Już!
Co się dzieje?
Pieprzone polty.
Zhakowali połączenie.
Flynne?
Przyjaciel brata, kaleka.
Zmierza do bramy.
-W porządku? -Conner.
Jesteśmy z tobą.
Czego potrzebujesz? Mów.
Odeślijcie mnie.
Odeślijcie.
Cukierek albo psikus!
To prywatna przestrzeń.
Nie zapraszałam cię tu.
Nie wiedziałem, że...
To Ash. Przepraszam.
Chcę poruszyć powstałe kwestie.
Mogę?
Pewnie.
Co to jest?
Domowe wideo.
Mama je nagrała.
Pewna firma robi z nich symulacje.
To ty?
Ja,
Burton,
a to mój tata.
-Nosi twoją kurtkę? -Nie.
Ja jego.
Burton wygląda jak on.
Owszem. I lubi się z tym obnosić.
To cecha kulturowa twojej części świata.
Kpicie z kochanych osób.
Skąd myśl, że go kocham?
A nie?
Oczywiście, że tak.
Jest moim bratem.
Zrobię dla niego wszystko.
Masz rodzeństwo?
Siostrę.
Czyli pewnie rozumiesz.
Co to za problemy?
Odwiedził nas Conner, twój znajomy.
-Co? -W twoim peryferalu.
Poinformował nas o ataku.
Kurwa mać.
Uważa, że to przez sprzęt.
A ty mi powiesz, że nie.
Nie mam pojęcia.
To pierwszy raz, gdy mam pewność,
że mnie nie okłamałeś.
Cóż.
Wilfredzie.
Sprawdziłam to.
Oznacza „ten, który pragnie pokoju”.
Wiesz?
Sprawdziłam też inne rzeczy.
Wiele nie znalazłam,
poza tym, że w moich czasach żył niejaki Lew Zubow.
Ale to pewnie popularne imię w jego stronach.
Co znalazłaś?
Powiązania z mafią.
On, jego żona, dzieci, córka, synowie. Wszyscy zostali zastrzeleni.
Podpalono ich dom.
Prawdziwa makabra.
Ale to nie twój Lew?
Nie.
Zrób badanie.
My sprawdzimy sprzęt.
Zaprosimy cię, jeśli będzie to bezpieczne. Daję słowo.
Rzucasz je na wiatr.
Mówię poważnie.
Drugi raz mówisz szczerze.
Uważaj, bo ci tak zostanie.
Jednego ci nie powiedziałem.
Aelita.
To moja siostra.
Ja do Lwa Zubowa.
Proszę to założyć.
To było konieczne?
Niektórzy starsi członkowie
nie chcą się pokazywać obcym.
Nie przeszkadzasz mi bez powodu.
Ja...
Odwiedziłem poltkę.
Zaskoczyła mnie informacjami.
Twoja rodzina. W wątku.
Cała.
Wszystkich zabito.
Parę tygodni temu.
Brutalnie.
Przepraszam.
Zapomniałem, jak poczciwy z ciebie człowiek.
Może ty też.
Martwię się o ciebie.
Ta skorupa skrywa miękkie serce.
Ktoś ich namierzył.
Przypuszczam, że ktoś stąd.
Jak myślisz, za co płaciłem Aelicie?
Nie mam pojęcia.
Dałeś do zrozumienia, że to nie mój interes.
Postanowiliśmy nauczyć się robić to samo.
Po co kleptowi wątek?
A po co nam cokolwiek? Dla forsy.
Jak zarobić na wątku?
Jedynym ograniczeniem jest wyobraźnia.
I zasady moralne.
Na przykład?
Mój brat Aleksiej kupił koncern farmaceutyczny.
Korzysta z SI, ale leki i tak trzeba testować na ludziach.
Przez etykę lekarską to dość żmudny i kosztowny proces.
Testowaliście leki w wątku?
To przykład.
Mówiłem, możliwości są nieskończone.
Ale jedna rzecz mnie niepokoiła.
Koncepcja innych wersji mnie w innym świecie.
Egzystencjalny nihilizm.
Nie mogłem tego znieść.
Wymordowałeś swoją rodzinę?
Nie osobiście.
Przelałem fundusze i zatrudniłem personel.
Coś ci powiem, Wilf. Poczułem się lepiej.
Natychmiast.
Gdy nauczymy się sami otwierać wątki,
to zawsze będzie pierwsza kwestia.
Pomógłbym ci z twoją rodziną,
ale ją skrywa mrok, że tak powiem.
Jeszcze jakieś informacje?
Nie.
Załóż tę głupią opaskę i zmykaj.
Co z panią Oswald?
Jezu.
Perry? Travantine?
Perry od algebry czy od chemii?
Kurde, zapomniałem o tej chemiczce. Nawet jej nie pamiętam.
Kurde, łatwo powiedzieć, kogo bym bzykał.
Pani Travantine, co?
Tak jest. Kurczę.
Poślubiłbym panią Oswald.
Ona ma z 90 lat.
Wiem, ale to pani Perry namówiła mnie na wojo.
Mówiła, że inaczej będę żałował.
Kurwa.
Mówiła o czynieniu dobra, zwiedzaniu świata.
Walnęła całą przemowę.
Myślałem, że to twoje słowa.
Ona je wymyśliła. Ja tylko powtarzałem.
No to ją zabijamy.
Powinnaś była zapukać.
Powinnam się wystraszyć
tych waszych dziwnych gierek.
I nie podsłuchiwać.
-Nie wiem... -Zamkniecie się wreszcie?
Proszę.
Dziękuję.
Po co tu przyszłaś?
Powkurzać mnie?
Szukam porady.
Kojarzysz tę Aelitę?
Tę, która nas zatrudniła?
Dowiedzieliśmy się, gdzie mieszka.
Miała u siebie...
makietę naszego domu.
Przyczepy.
Was wszystkich.
Jak żołnierzyki.
Leon, Reece, Carlos. Wszyscy. Cała jednostka.
Zastanawiam się,
co ja mam z tym wspólnego.
Powiedzieli mi, że to symulacja.
I?
Radzisz sobie z każdą.
W tym rzecz. To nie symka.
Myślałaś co innego.
Myśl tak dalej.
Jak Conner ze swoją szachownicą.
Wykonuje ruchy, rozpoczyna sekwencje.
Jak je nazywasz?
-Gambity. -Gambity. Tak.
Jaki jest twój gambit?
Co ty robisz najpierw w symce?
Przełamuję schemat. Działam przeciwnie do oczekiwań.
I co się dzieje?
Kilka razy umieram.
Wyglądam głupio.
A potem?
Ogarniam zasady.
A potem?
-Przejmuję kontrolę. -O tak.
Easy Ice. Do dzieła.
Ty i ja. Wchodzimy
i umieramy.
Tym razem nie beze mnie, chujki.
Im nas więcej, tym mniejsza szansa na wpierdol.
Podstawy taktyki.
Pieprzysz. Jesteś po prostu ciekaw.
Co z tego?
Bez znaczenia.
Nie wrócisz tam, póki masz te ataki.
Wszystko już jasne.
Najpierw tomografia.
Czuję się dobrze.
Chcę tam wrócić. Muszę.
Dzwoń do Macona i Edwarda.
Nie mamy czasu do stracenia.
Kiedy ktoś inny przyjdzie nas zabić?
Jak tam ręka?
Normalnie.
Jasne? Mówiłam.
Ogarnę wam ciała.
Obu.
Co się stało?
Gdzie ojciec?
Flynne?
Dzieci, do środka.
Robicie sobie ze mnie zabawkę?
Brakowało gracza.
To nic takiego. Przepraszam.
Co tu robisz?
Ile zajmuje wykonania ciała?
Dlaczego?
Potrzebuję jednego dla Connera i drugiego dla Burtona.
Co planujesz?
Gracze mają specjalności.
Zdobywcy, badacze, zabójcy.
Ja jestem badaczką. Czas się za to zabrać.
Rozłącz ją.
Staram się. Polty walczą.
I to całkiem umiejętnie.
-Wychodzi. -No to za nią idź.
Gdzie jest Zubow?
Bez znaczenia. Nie spodoba mu się polt na wolności.
Jeśli znów trafi na policję,
może nas pogrążyć.
Wszystkich, kochana.
Powiadom go.
To naprawdę głupie, Flynne.
Jeśli chcesz pospacerować...
Pokażesz mi tylko to, co chcecie?
To żadna wycieczka.
Czego właściwie szukasz?
Tego, co ukrywacie.
Zapewniam, że niczego...
Spójrz mi w oczy, kiedy to mówisz.
Jaką masz minę, gdy kłamiesz?
Przepraszam, panie Zubow.
Mamy dość pilną sprawę.
Poltka złożyła nam nieplanowaną wizytę.
Potrzebny będzie pan Netherton.
Przyślę go do was.
Nie do nas. Raczej do Paddington.
Choć sytuacja się zmienia.
Kurwa mać, Ossian, rozłącz ją.
Tak jest. Wspaniały pomysł.
Pracujemy nad tym.
W międzyczasie proszę go przysłać.
Kurwa, palancie skończony!
Nie pan.
-Nie musisz tego robić. -Muszę.
Komplikujesz. Po prostu go blokuj.
Wiem, jak walczą hakerzy. Nigdy nie przegrałem.
-Zejdź. -Nie wiesz, co robić.
Powiedz po prostu...
Aelita powiedziała mi, że umrę za 10 lat.
Co miała na myśli?
Gdzie są wszyscy ludzie?
Już?
Nie słyszałaś echa zwycięskiego okrzyku?
„Zwycięstwo za wszelką cenę. Zwycięstwo pomimo”...
Wróć do rezydencji Zubowa.
A co...
O nie.
Burton. Każ jej zamknąć oczy.
Teraz.
Podstępny kutas.
-Złaź. -Ogarnę to.
Mówiłem, że to spieprzysz.
Wróciłaś?
Co się stało z ludźmi, Ash?
To na pewno tu?
Wedle Ossiana. Przejdź przez bramę. Idź w prawo.
Nazywamy to Kumulacją.
Przyczyn było wiele. Jednocześnie.
Wszystko naraz.
Od dawna narastały.
Do dziś trwają spory o to, kiedy to się zaczęło.
Ale się zaczęło? Już za moich czasów?
Tak.
Miłe miejsce na spacer.
Ma prawo wiedzieć.
Prawo moralne.
Wyślij mi ten kod.
Co to jest?
Nasza przeszłość. Twoja przyszłość.
Coś jak muzeum.
Każdy kształt przedstawia inny etap Kumulacji.
Czemu „Kumulacja”?
Wisielczy humor.
Mniej złowieszcza niż apokalipsa.
Ten moment powszechnie uważa się za granicę,
za którą Kumulacji nie dało się już powstrzymać.
Zhakowano amerykańską sieć energetyczną.
Nie było prądu.
Przez miesiące, cały kontynent.
Zjawisko okazało się coraz powszechniejsze
na całym świecie.
To siedem lat od moich czasów.
Pandemia.
Filowirus.
Nazywamy to Krwawą Zarazą. Atakował wnętrzności.
Wątroba, śledziona i jelita napełniały się krwią, aż pękały.
Katastrofa ekologiczna.
Susze. Głód. Niedziałające antybiotyki.
Zapaść rolnictwa.
Pełny upadek populacji.
Nieco ponad siedem miliardów ludzi. Przez cztery dekady.
Aż nastał koniec.
Atak terrorystyczny w USA.
Wysadzono silos z głowicami atomowymi.
Spring Creek, Karolina Północna.
Chryste.
Tam mieszkam.
Wyłącz to!
Wszystko gra?
Załatwiłaś ciała?
Pracuję nad tym.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Chwile, które przesądzają o całym życiu.
To mogło się skończyć gorzej.
Nie żyjmy przeszłością.
Jakie tajemnice skrywasz
za tymi wielkimi, stalowymi wrotami?
Coraz ciężej to ukrywać.
Zaczynam ci ufać.
To błąd?
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger