Γαμώτο.
Έλα, πρέπει να με βοηθήσεις. Έλα.
Φύγε.
-Φύγε. -Σκάσε, Τζόελ.
-Πάρε το όπλο. -Τζόελ, βούλωσέ το.
Φύγε εσύ.
Πήγαινε βόρεια. Πήγαινε στον Τόμι.
Φύγε εσύ.
Δώσ' τα πίσω.
Τότε ανέβασε ρυθμό.
Δεν θα ξανατρέξω εξαιτίας σου.
Δεν θέλω να τσακωθούμε.
Να τσακωθούμε;
Εσύ δεν τσακώνεσαι.
Η φίλη σου το κάνει.
Δεν είναι πια εδώ, σωστά;
ΛΟΧΑΓΟΣ ΚΟΥΟΝΓΚ
Τι συμβαίνει;
Ποτέ δεν φερόσουν καλά, μα τις τελευταίες βδομάδες...
Η Μπέθανι το άρχισε.
Είναι στο αναρρωτήριο
-με 15 ράμματα. -Ωραία.
-Εντάξει. -Βάλε με στην τρύπα.
Σ' έχω βάλει τρεις φορές. Δεν έχει αποτέλεσμα.
Θα δοκιμάσω κάτι άλλο.
Τι;
Θα σου πω την αλήθεια.
Είσαι έξυπνη, Έλι.
Τόσο έξυπνη που είσαι χαζή.
Δεν βλέπεις πού πάει;
Να βοηθήσω. Έχεις δυο δρόμους μπροστά σου.
Στον πρώτο, φέρεσαι σαν ζώο και θα ζήσεις σαν ζώο.
Ξυπνάς το πρωί, κάνεις περιπολίες,
τρως σκατά φαΐ, κάνεις σκατά δουλειές,
δέχεσαι σκατά εντολές από τον αρχηγό σου,
που πιθανά θα είναι η Μπέθανι.
Κι αυτή είναι η ζωή σου, ώσπου να φας σφαίρα Λαμπυρίδων
ή να πέσεις μεθυσμένη από ταράτσα ή να σε σκοτώσει τανκς.
Να ο άλλος δρόμος.
Παραμερίζεις τον εγωισμό σου,
σέβεσαι τους κανόνες, γίνεσαι αξιωματικός.
Έχεις δικό σου δωμάτιο, ωραίο κρεβάτι,
τρώμε καλά, δεν πάμε περιπολίες,
δροσιά στη ζέστη, ζέστη στο κρύο,
και ως αξιωματικός,
θα λες στην κάθε Μπέθανι πού ακριβώς να το χώσει.
Τι σε νοιάζει, εσένα;
Με νοιάζει, γιατί ό,τι κι αν λένε ή σκέφτονται όλοι,
εμείς κρατάμε τις ισορροπίες.
Αν χάσουμε, λιμοκτονούν ή αλληλοσκοτώνονται όλοι.
Αυτό το ξέρω σίγουρα.
Έχεις ηγετικό πνεύμα.
Κάποτε ίσως έρθει η σειρά σου.
Ή και όχι.
Άρα ποιον δρόμο;
Τα κλειδιά.
Ωραία.
Αυτό μόνο;
Αυτό.
Να πάρω το γουόκμαν μου;
ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟΠΑΙΓΝΙΑ
ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΟΥ ΓΟΥΙΛ ΛΙΒΙΝΓΚΣΤΟΝ
Σβήνουμε φώτα, κυρίες μου.
Κλείστε τα.
Ράιλι; Πού ήσουν;
Πας καλά που με αιφνιδιάζεις έτσι;
Ένα αστείο ήταν, εντάξει;
Περίμενα να πάει αλλιώς.
Στο μυαλό μου, σ' άρεσε.
Λοιπόν...
Πώς πάει;
Ναι, έχεις δίκιο.
Νόμιζα ότι πέθανες. Λείπεις τρεις βδομάδες.
Θα 'πρεπε να σε μαχαιρώσω.
Εκτιμώ την ευσπλαχνία σου.
Είσαι καλά;
Ναι, απλώς το έσκασα για λίγο.
Αν περνάς κάποια φάση,
υποτίθεται ότι μιλάς στην κολλητή σου, ξέρω γω.
Γύρισα πίσω.
Μισό. Ποιος σου μαύρισε το μάτι;
-Πού ήσουν; -Πες όνομα να τον γαμήσω.
Η Μπέθανι ήταν και τη γάμησα ήδη.
Πού ήσουν;
Έγινα Λαμπυρίδα.
Άντε γαμήσου.
Δεν έχω διάθεση, Ράιλι, ειλικρινά.
-Είσαι Λαμπυρίδα; -Χριστέ μου.
Σου είπα ότι θα το κάνω.
Το να ελευθερώσεις την Καραντίνα δεν θα πει...
-Γαμώτο. Μα πώς... -Πιο αργά.
Θα σου τα πω όλα.
Πρώτα πρέπει να μου υποσχεθείς κάτι.
Είναι κάπως τρελό και θα αρνηθείς, αλλά τελικά θα πεις ναι.
Έλα μαζί μου λίγες ώρες να ζήσεις την καλύτερη νύχτα της ζωής σου.
Όχι.
-Τώρα το ναι. -Δεν πάω πουθενά μαζί σου.
Είναι... Τέλεια, είναι 2:00 π.μ. Σε λίγες ώρες έχω εκπαίδευση.
Όπου μαθαίνουμε να σκοτώνουμε Λαμπυρίδες.
Ντύσου.
Τι χαζή.
-Γύρνα. -Πολύ περίεργη είσαι μ' αυτό.
Αν ήθελες ν' αράξουμε στο πάρκο, δεν μπορούμε πια.
Έβαλαν νέα περιπολία.
Δεν θα πάμε στο πάρκο.
Εντάξει. Και πού θα πάμε;
Μυστικό.
Εμπιστεύσου με.
Μ' εμπιστεύεσαι;
-Δεν ξέρω. Θα 'πρεπε; -Φυσικά, μέχρι θανάτου.
-Φύλακες; -Όχι.
Στη FEDRA είναι ηλίθιοι.
-Έτοιμη; -Ελπίζω να είναι καλό.
Όχι και τόσο ηλίθιοι, έτσι;
Εντάξει, κάναμε δύσκολη αρχή.
Θα μπορούσε να ήταν χειρότερα.
Να πέφταμε πάνω τους.
Όχι, ευχαριστώ. Θέλω να κρατήσω το άλλο μου φρύδι άθικτο.
Μια και σε νοιάζει τόσο η αυτοσυντήρησή σου, ξαφνικά,
να πάψεις να χώνεσαι στην Μπέθανι.
Τι έγινε;
Τίποτα. Κάτι χαζό.
Της έκαναν 15 ράμματα.
Καλύτερα να μην μπλέκεις έτσι.
Συγγνώμη, μου λες να μη δέρνω κόσμο;
Έστειλες την Κάρολ νοσοκομείο μια βδομάδα.
Δεν γίνεται να τα βάζεις με όλα και όλους.
Να διαλέγεις τα σημαντικά.
Αυτά σας τα μαθαίνουν στις Λαμπυρίδες;
Κάπως έτσι. Ναι.
Και γάμα την Κάρολ.
Γάμα την Κάρολ.
Η γαμημένη Κάρολ.
-Πού πάμε; -Μέσα από ένα παράθυρο.
Δες πώς στάζει το νερό στα γραμματοκιβώτια.
Η καλύτερη νύχτα της ζωής μου.
Είδες;
Ναι.
Καλύτεροι οι δικοί μας φακοί.
Μπράβο, ένας πόντος στους αναρχικούς.
-"Μαχητές της ελευθερίας", λέμε. -Καλά.
Πόσους ορόφους;
Κάνα δύο.
Τι στον διάολο;
Εντάξει, συγγνώμη.
Τι δύο ορόφους. Γαμιέσαι.
Καλά, έπεσα λίγο εκτός.
Τι σκατά!
Νεκρός είναι;
Ναι.
Αυτή είναι η μεγάλη έκπληξη;
Όχι, ο τύπος δεν ήταν εδώ χθες.
Τι αηδία.
Είναι αληθινό;
Το μπουκάλι είναι.
Δεν είναι χειροποίητο.
Είναι από πριν.
Πρέπει να ξόδεψε όλα τα δελτία του γι' αυτό.
Δεν ήξερε να μην το ανακατέψει με χάπια;
Μάλλον ήξερε τι έκανε.
Είσαι ανώμαλη. Το ξέρεις;
Κι εσύ γέλασες. Γελάς.
Εντάξει. Θα το πιούμε;
Ναι.
-Μούρλια. -Δώσε μου.
Εντάξει.
Τέλειο είναι.
Ήταν το πρώτο σου πτώμα;
Όχι.
Οι γονείς μου.
Ναι, συγγνώμη, το ξέρω.
-Το ήξερα. -Δεν πειράζει.
Δεν πειράζει. Δώσ' μου.
Να κρατήσω το όπλο σου;
Μ' έβαλαν να ορκιστώ να μην αφήνω άλλον
να το αγγίζει.
"Δεν αγγίζει κανείς το όπλο μου, είμαι Λαμπυρίδα".
-Δώσ' μου το όπλο σου. -Εντάξει.
Βαρύ είναι.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Τι έγινε; Έβγαινες με κάποιον από εκεί
και είπες "Καλή φάση. Ας γίνω τρομοκράτης";
Ακριβώς. Παντρευόμαστε.
Σοβαρά, γιατί;
Εντάξει.
Ένα βράδυ ήσουν στην τρύπα,
βαρέθηκα και βγήκα κρυφά.
Γυρνούσα πίσω, αθόρυβη όπως πάντα,
και πετάχτηκε μια τύπισσα μπροστά μου.
Στην ηλικία μας;
Όχι. Γύρω στα 40 ή 50.
Τέλος πάντων, γριά.
Είπε ότι εντυπωσιάστηκε που το έσκασα αποφεύγοντας τους φρουρούς.
Και ρώτησε τι γνώμη έχω για τη FEDRA.
Και της είπα την αλήθεια.
Ότι είναι φασιστόμουτρα, και εκείνους
θα έπρεπε να κρεμάνε, όχι τον κόσμο.
Και λέει "Καλά, αν θες να μπεις, μπορείς".
Αυτό ήταν όλο;
Χωρίς κουλές μυήσεις;
Όχι. Δέχτηκα και τώρα είμαι Λαμπυρίδα.
Τόσο εύκολα τα παρατάς όλα;
Με το "όλα",
εννοείς... το να γίνω φασιστόμουτρο;
Δεν ξέρω αν είναι τόσο απλό.
Ουσιαστικά, η FEDRA κρατάει τις ισορροπίες.
Όσο κι αν μ' αρέσει να τσακώνομαι με μια πεισματάρα σαν εσένα,
έχουμε μια αποστολή.
Εντάξει, σταμάτα.
-Δώσ' μου ένα λεπτό. -Εντάξει.
Αυτά είναι νέα φώτα.
Σύνδεσαν την περιοχή πριν δυο βδομάδες.
Περισσότερος κόσμος στην Καραντίνα,
νέα διαμερίσματα.
Άρα η FEDRA δεν είναι τελείως κακή.
Φασιστόμουτρα που αφήνουν τον κόσμο να λιμοκτονεί.
Φταίει που ανατίναξαν οι Λαμπυρίδες την αποθήκη.
Προπαγάνδα.
Ναι; Δηλαδή δεν βάζετε βόμβες πια;
Όχι κοντά σε πολίτες.
Αυτό είναι προπαγάνδα.
Τι;
Πρώτον, δεν πειράζει που δεν ξέρεις τα πάντα.
Θα διαφωνήσω.
Και δεύτερον, φτάσαμε.
Στο εμπορικό κέντρο;
Τρελάθηκες τελείως;
Το σφράγισαν γιατί είναι γεμάτο Μολυσμένους.
Αφού το σφράγισαν, γιατί δεν είναι σφραγισμένο;
Πιάσε.
-Έχει γλίτσα. -Ναι.
Είναι χρόνια εκτεθειμένο.
Τελικά, όταν η FEDRA σύνδεσε το ρεύμα στο τετράγωνο,
συνδέθηκε και αυτό το μέρος.
Όχι ότι το ξέρουν.
Εμείς τι θέλουμε εδώ; Να πάθουμε ηλεκτροπληξία;
Δώσε προσοχή.
Θα περάσεις από εκεί και θα στρίψεις δεξιά.
Θα δεις μια πόρτα. Μπες και περίμενε.
Όχι.
Στρίψε δεξιά, λέμε, άνοιξε την πόρτα,
και πες μου όταν φτάσεις.
-Πήγαινε. -Καλά.
Θα με σκοτώσεις;
Είναι το τέλειο μέρος γι' αυτό.
Το γνωρίζω.
Έφτασες;
Έφτασα. Τι κάνω τώρα;
Ρε σκατόπραγμα, έλα.
Λοιπόν...
Τι λες;
Είναι...
Είναι πολύ...
Μισό, τα φώτα.
Όλα καλά. Είδες πώς είναι απ' έξω. Σαν μεγάλο καταφύγιο.
Μόνο εμείς μπορούμε να δούμε.
Μόνο εσύ κι εγώ.
Κι ακόμα δεν έχεις δει τίποτα.
Απόψε θα σου δείξω τα τέσσερα θαύματα του εμπορικού.
Έχεις κανονίσει πράγματα;
Με τίποτα.
Ηλεκτρική σκάλα;
-Κυλιόμενη. -Κυλιόμενη;
Πήγαινε.
Με τίποτα.
Κοίτα με, ρε. Είναι τόσο γαμάτο.
Προς τα πίσω.
Μπροστά. Και πίσω.
Και δεν πάω πουθενά.
Δεν κινούμαι.
Αυτό είναι το πρώτο θαύμα;
Ναι, φυσικά.
Ας έχει πέντε θαύματα το εμπορικό.
Πρόσεχε.
-Σου έρχομαι. -Τι κάνεις;
-Χριστέ μου, Έλι. -Όχι, καλά είμαι.
Είσαι καλά;
Ναι, απλώς σκόνταψα.
Εντάξει.
Βλέπεις;
Είσαι μια μπαλαρίνα γεμάτη χάρη.
-Αλλά γρήγορα, έχουμε πρόγραμμα. -Εντάξει.
ΤΟ ΧΑΡΑΜΑ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ, ΜΕΡΟΣ ΙΙ
ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ
Όχι και τόσο γεμάτο Μολυσμένους, έτσι;
Εντάξει, είχες δίκιο.
Μπορούμε να σταματήσουμε να δούμε τίποτα;
Όχι, είναι πολύτιμος ο χρόνος.
Γιατί κάποια μαγαζιά είναι άδεια κι άλλα όχι;
Η μαμά μου είπε πως με το ξέσπασμα
ο κόσμος έκανε λεηλασίες κι ανέλαβε ο στρατός.
Ό,τι λείπει είναι πράγματα που χρειάζονταν πιο πολύ οι άνθρωποι.
Ή ήθελαν.
Μάλιστα. Δηλαδή...
Αθλητικά παπούτσια,
και όχι σαπούνι;
Ή αυτές τις μαλακίες.
Δεν καταλαβαίνω τι τα ήθελε αυτά ο κόσμος τότε.
Θες να σου το εξηγήσω;
Πολύ αστείο. Όχι, ξέρω γιατί.
-Απλώς φαίνεται άβολο. -Ναι.
Τι;
Τίποτα. Σε φανταζόμουν να το φοράς.
Σκάσε.
Καλά, έλα.
Σχεδόν φτάσαμε.
-Έλι. -Έρχομαι.
Σταμάτα εκεί.
Κλείσε τα μάτια.
-Γιατί; -Κλείσε.
-Μ' εμπιστεύεσαι; -Μέχρι θανάτου.
Τότε δώσε μου το χέρι σου.
Έλα.
Κοντεύουμε.
-Τώρα; -Σχεδόν.
Είπα σχεδόν.
Εντάξει.
Άνοιξε τα μάτια σου.
Τι λες τώρα!
Τι; Με τίποτα.
Ναι.
-Τι; -Τίποτα.
-Έχεις μεθύσει. -Όχι.
-Ναι. -Όχι ακόμα. Δώσ' μου.
Θες βοήθεια;
Όχι.
Ναι.
Έλα.
Να πάρει. Κάτσε να δω μήπως το φτιάξω.
Περίμενε.
Όντως έφυγες επειδή πιστεύεις ότι θα ελευθερώσεις το μέρος;
Μην το λες σαν να είναι μια απλή φαντασίωση.
Το έχουν κάνει στις άλλες Καραντίνες.
Έφτιαξαν τα πράγματα. Όπως ήταν πριν.
Κι εμείς μπορούμε να το κάνουμε.
Αν επιστρέψεις. Είμαστε...
Είμαστε το μέλλον.
Θα καλυτερεύσουμε τα πράγματα.
Μπορούμε να κάνουμε κουμάντο.
Εσύ... μπορείς να κάνεις κουμάντο.
Γίνομαι 17 τον άλλο μήνα.
Τότε σου αναθέτουν πόστο.
Ξέρεις τι μου έδωσε ο Κουόνγκ;
Απόσπασμα λυμάτων.
Γαμώτο.
Θα είμαι φρουρός, ενώ άλλοι φτυαρίζουν σκατά.
Έτσι με βλέπουν.
Γιατί δεν μου τα είπες;
Δεν ξέρω.
Απλώς... πανικοβλήθηκα.
Και το έσκασα.
Κι όσο περισσότερο έλειπα, τόσο δυσκολευόμουν να επιστρέψω.
Σου ακούγεται λογικό;
Όχι, καταλαβαίνω.
Θα καταλάβαινα και τότε, ξέρεις.
Μόνο εσύ μου λείπεις από εκείνο το κωλομέρος.
Αν σου κάνει καμία διαφορά.
Όχι;
Ξέρεις κάτι;
Είδαμε δυο θαύματα,
μας μένουν άλλα τρία, αν θες να συνεχίσουμε.
Είμαι πάνω σ' ένα μαγικό άλογο με εκατομμύρια φωτάκια.
Πώς μπορεί να γίνει καλύτερο;
Χρονομηχανή είναι αυτό;
Έλα.
Μπορείς να είσαι κουλ σαν εμένα; Πάρε την καλύτερή σου πόζα.
Δεν είναι τζάμπα το κουλ. Παρακαλώ, βάλε πέντε δολάρια.
Άντε γαμήσου.
Για δες εδώ.
Ήρθα προετοιμασμένη.
Το έχεις ξανακάνει;
Όχι, χαζή. Περίμενα να το κάνω μαζί σου.
Πάρε την καλύτερή σου πόζα.
Έλα, λαγουδάκι.
Αμάν! Τι κάνουμε;
Μια χαρά είσαι.
Εντάξει. Αυτάκια;
-Μισό. -Χαμογέλασε.
Πάρε κι άλλη πόζα.
-Πλάτη; -Ναι.
Χαμογέλασε.
-Τρομακτικές. -Εντάξει.
Σούπερ! Ο χρόνος τελείωσε.
-Φύγε από πάνω μου. -Πολύ κουλ πόζες.
Εντάξει, συγγνώμη. Σ' έχω.
Οι φωτογραφίες είναι έτοιμες. Για να σε δούμε.
Ναι.
-Ευχαριστώ που πέρασες. -Να μαστε.
Γαμώτο.
Αυτή δεν είναι κακή.
Αν σ' αρέσει, πάρ' την.
Έλα.
Έχουμε να πάμε να δούμε θαύματα.
Πάμε στο... όποιο νούμερο είμαστε;
Τέταρτο θαύμα του εμπορικού.
Ελπίζω να είσαι προετοιμασμένη, γιατί είναι καταπληκτικό.
Ίσως λυγίσεις.
Μην τα παραλές.
Άκου.
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΡΑΤΖΑ
Ράιλι;
Ναι;
Είναι ό,τι ομορφότερο έχω δει.
-Ναι. -Ναι.
Έκτακτη μετάδοση.
Η γη δέχεται εισβολή από τον Άρη.
ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ
Ω, ναι.
Έλα.
Έχεις χρήματα;
Όχι αυτές τις άχρηστες αηδίες. Νομίσματα.
Δεν θα παίξουμε ούτε μια φορά.
Ρε μαλάκα.
Ναι, ο ίδιος μαλάκας που έκανε μια ώρα χθες
να σπάσει αυτό το γαμίδι.
Σ' ευχαριστώ.
Φίλε...
-Φίλε. -Ναι.
Θεέ μου.
-Έτοιμη; -Ναι.
Θεέ μου.
Ρέιντεν.
Ναι, ρε!
-Η Μιλένα. -Μιλένα.
Αρένα Dead Pool.
Πρώτος γύρος. Παλέψτε.
-Πώς παίζω; -Πάτα τα κουμπιά.
Έχει πάρα πολλά.
-Και το τζόιστικ. -Καλά.
-Κέρδισα. -Η Μιλένα κερδίζει.
Μπούρδα είναι.
-Άψογα. -Άψογη μπούρδα.
Έτοιμη;
-Όχι. -Δεύτερος γύρος. Παλέψτε.
Γαμώτο, εντάξει.
Τζόιστικ.
-Πώς το κάνω αυτό; -Πας τέλεια.
Αποτελείωσέ τον.
-Κάν' το. -Μη με αποτελειώσεις.
Μα τότε δεν θα δεις αυτό.
-Η Μιλένα κερδίζει. -Έλα, ρε.
-Θάνατος. -Θάνατος.
Εντάξει, ήταν γαμάτο.
Ναι, το ξέρω.
Πόσες φορές το έχεις παίξει;
Εντάξει...
Έχω έρθει μερικές φορές.
Άρα δεν περιμένεις να κάνεις τα πάντα μαζί μου.
Πάμε πάλι;
Εννοείται.
-Πρώτος γύρος. Παλέψτε. -Πρώτος γύρος. Παλέψτε.
-Όχι για πολύ. -Αμάν.
-Μην κλέβεις. -Δεν κλέβω. Εσύ χάνεις.
Χρησιμοποίησε το...
-Αρχίζουμε. -Έχω αρχίσει ήδη.
Πολύ καλή μπουνιά, το παραδέχομαι.
Σε πέτυχα!
Μ' έχεις ξεσκίσει.
Χριστέ μου.
-Αποτελείωσέ την. -Τι κάνω;
Πίσω, μπρος, κάτω, μπρος, γροθιά.
Ο Μπαράκα κερδίζει.
Έλα.
Το επόμενο.
Είναι αργά.
Πρέπει να ξυπνήσω και να στρώσω το κρεβάτι σε λίγο.
Οπότε...
Έχουμε λίγες ώρες ακόμα, όμως.
Δεν θέλω να ξαναβρώ τον μπελά μου.
Αλλά θα σε συναντήσω εδώ αύριο.
Σου πήρα ένα δώρο.
Μ' αρέσουν τα δώρα.
Αράχνη είναι;
-Όχι. -Καινούργια μπλούζα;
-Όχι. -Νεροπίστολο;
-Καλύτερο. -Καλύτερο;
-Δεινόσαυρος; -Πιθανόν.
Ξαναγίνεσαι κολλητή μου με δεινόσαυρο.
Σοβαρά; Ξαναγίνομαι;
Έλι, είσαι ήδη η κολλητή μου.
Περίμενε.
Τάκος είναι;
Καλά, όχι τάκος.
Εδώ έμενες;
Κυρίως.
ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟΠΑΙΓΝΙΑ
-"Κι Άλλος Τόμος". -Έλα, ρε!
Έβγαλαν και δεύτερο; Πού το βρήκες;
"Τι έκανε ο μεθυσμένος κανίβαλος;"
-Ρίξ' το. -"Ξέρασε τ' άντερά του".
Δώσε μου να δω.
-Εντάξει. -Ωραία.
"Τι είπε ο κύκλος στο τετράγωνο;"
"Είσαι πολύ αιχμηρός".
Καλά.
"Πώς μεθάει ένας υπολογιστής;"
"Τα κατεβάζει όλα".
Τι κατεβάζει;
-Δεν ξέρω, βασικά. -Καλά, δώσ' μου.
Ένα λεπτό.
Εδώ είμαστε. "Πώς λένε τον αλιγάτορα με γιλέκο;"
Εσύ τις έφτιαξες;
Ναι, άσ' την κάτω.
Θα σκότωνες στρατιώτες;
Δεν το βρήκες το εμπορικό.
Εδώ σε τοποθέτησαν.
Νεοσύλλεκτη φυλάει τα όπλα;
Δεν θα τις χρησιμοποιούσαμε εναντίον σου ή κοντά σου.
Δεν θα τους άφηνα να το κάνουν.
Δεν θα τους άφηνες;
Και νομίζεις ότι θα σ' ακούσουν;
Μάλλον θα το μάθουμε.
-Έλι. -Δεν πειράζει, φεύγω.
Έλι.
Έλι;
Έλι.
Δεν ήταν για μένα όλα αυτά.
Θα σταματήσεις;
-Άντε γαμήσου. -Έλι.
Έλι, φεύγω.
Με στέλνουν σε πόστο στην Καραντίνα της Ατλάντα.
Τους ρώτησα αν μπορείς να μπεις κι εσύ, για να πάμε μαζί.
-Αλλά η Μαρλίν είπε όχι. -Ποια Μαρλίν;
Είναι αυτή που με βοήθησε... Δεν έχει σημασία.
Έλι, προσπάθησα.
Είναι η τελευταία μου βραδιά στη Βοστώνη.
Γιατί μ' έφερες εδώ;
Επειδή ήθελα να σε δω.
Και;
Και...
Και ήθελα να πω αντίο.
Δεν είναι εύκολο.
Βασικά, είναι.
Μόλις το έκανες.
Αντίο.
Τι χαζή.
Γαμώτο. Ράιλι;
Ράιλι.
Τι διάολο;
Έκπληξη.
Το πέμπτο θαύμα.
Σκέφτηκα ότι θα σ' άρεσε πιο πολύ.
Το άφησα για το τέλος.
Μάλλον ήταν χαζομάρα.
Είμαι εντελώς χαζή.
Δώσ' μου το βιβλίο.
Δηλαδή με αφήνεις,
σε θεωρώ νεκρή.
Ξαφνικά, είσαι ζωντανή.
Μου προσφέρεις το αποψινό.
Αυτή την απίστευτη βραδιά.
Και τώρα ξαναφεύγεις.
Για πάντα.
Για έναν σκοπό που δεν νομίζω πως κατανοείς.
Πες μου αν κάνω λάθος.
Νομίζω πως δεν ξέρεις τα πάντα.
Δεν ξέρεις πώς ήταν να έχεις οικογένεια.
Να ανήκεις κάπου.
Δεν τους είχα για πολύ, αλλά τους είχα.
Ανήκα σ' εκείνους.
Και το θέλω ξανά.
Ίσως οι Λαμπυρίδες δεν είναι αυτό που νομίζω, αλλά με επέλεξαν.
Έχω αξία για εκείνους.
Πρώτα είχες αξία για μένα.
Γαμώτο, θέλω τόσο πολύ να σε χτυπήσω.
Αν είναι να με μισείς λιγότερο...
Είσαι σίγουρη γι' αυτό;
Που θα φύγεις;
Ναι.
Εντάξει.
Δεν το λέω μεθυσμένη και τέτοια...
Είσαι η κολλητή μου.
Και θα μου λείψεις.
Λοιπόν...
Η νύχτα δεν τέλειωσε ακόμα.
Κάτι τελευταίο;
Αμέ.
Πού 'σαι;
Τι πρέπει να το κάνω αυτό;
Να το φορέσεις, χαζή.
Γιατί;
Γιατί έχει πλάκα.
Κι αυτή η μουσική είναι χάλια.
Βρε κλέφτρα.
Οπωσδήποτε... μάλλον θα το έδινα πίσω.
Μάλιστα.
Αλήθεια;
Έλα.
-Δεν... -Τσακίσου ανέβα εδώ πάνω.
Έλα.
Έχω εσένα, μωρό μου
Τι;
Μη φύγεις.
Εντάξει.
Συγγνώμη.
Για ποιο πράγμα;
Τι κάνουμε τώρα;
Τίποτα, προς το παρόν.
Θα τρέξουμε.
Πάμε!
Φύγε από πάνω μου!
Ρε συ!
Όχι...
Όχι!
Γαμώτο. Έλα.
Έλα.
Γαμώτο.
Γαμημένε! Γαμήσου! Γαμώτο!
Γαμημένε!
Γαμώ την τρέλα μου!
Έχει κι άλλα εκεί να σπάσεις.
Τι θα κάνουμε;
Απ' ό,τι βλέπω, έχουμε δύο επιλογές.
Πρώτη...
παίρνουμε τον εύκολο δρόμο.
Είναι γρήγορος και ανώδυνος.
Όχι.
Όχι, δεν μου αρέσει η πρώτη.
Δεύτερη επιλογή...
απλώς συνεχίζουμε.
Τι εννοείς, Ράιλι; Τελείωσε.
Θα τελειώσει.
Αλλά όχι ακόμα.
Έτσι τελειώνει για όλους, αργά ή γρήγορα, σωστά;
Μερικοί φτάνουμε πιο γρήγορα εκεί από άλλους.
Αλλά δεν τα παρατάμε.
Είτε...
είναι δύο λεπτά,
είτε δύο μέρες.
Δεν τα παρατάμε.
Δεν θέλω να τα παρατήσω.
Μπορούμε να χάσουμε το μυαλό μας μαζί, όπως στα ποιήματα.
Ποια είναι η τρίτη επιλογή;
Λυπάμαι.
Εντάξει.
Υποτιτλισμός: Πέγκυ Μπαρούνη