27 MAJA 2018 ROKU
Wysoki Sądzie, pan Lock nagrywa program w Chicago.
Mógł nagrywać w Nowym Jorku, Nowym Orleanie...
Gdziekolwiek, ale wybrał Chicago,
gdzie obiecano mu 30-procentową ulgę podatkową.
Pod warunkiem wykonania postprodukcji w Illinois.
Pan Lock przeniósł postprodukcję do Los Angeles w trosce o różnorodność.
Wolne żarty.
Być może Chicago mniej dba o różnorodność od Marshalla Locka.
Jego podwykonawcy w Los Angeles to głównie firmy afroamerykańskie.
To znacznie lepsze...
Szlag. Musi do toalety, prawda?
Znacznie lepsze niż tylko białe firmy w Chicago!
Jest świetna.
Potrzebuje pani przerwy?
Nie wiem, o czym...
Tak, tak! Przerwa, kurwa!
Kurwa! Przerwa!
Cholera.
Dwa tygodnie przed terminem?
Mam sprawę Muncera i Komitet Przeciwdziałania Przemocy...
Cicho, rodzisz! Przestań mówić o pracy i się skup.
- Do kogo dzwonisz? - Do twojego położnika.
- Masz numer? - To twój telefon.
- O kurde, nie! - Co?
- Jest w Mendocino. - Że co?
Zadzwoń do Colina.
Rezydencja Morellów, precz z Trumpem.
Chcę rozmawiać z Colinem Morello.
Nie ma go, a ja jestem zajęta.
Co? Nie!
Dzwonię w imieniu Lukki Quinn.
Rodzi.
- Słucham? - Lucca Quinn rodzi.
Mój Boże!
Według kalendarza to za dwa tygodnie.
Miała mieć indukcję...
- To Francesca? - Tak.
- Niech wezwie Colina! - Proszę zadzwonić do Colina.
Powiedz jej, że już jadę, a Colin do końca tygodnia jest w stolicy.
Helgo, pomóż. Zostanę babcią.
- Suka! Rozłączyła się! - Co?
- Dzwoń do Diane. - Diane.
Powiedz jej, że nie będzie mnie na przemocy...
- Na komitecie. - Jezu!
Miała urodzić za dwa tygodnie.
Tak, ale dziecko wie lepiej.
Poradzimy sobie, informuj nas.
- Co jest? - Lucca zaczęła rodzić.
- Kiedy? - Chwilę temu.
Maia wiezie ją do szpitala. Zastąpisz Luccę na komitecie?
- Nie, lecę do szpitala. - Mówiła do mnie. Tak, już jadę.
- Przepraszam za zwłokę. - Jesteście zajęci.
Nagła sytuacja.
- Żyjesz? - Tak.
Jedna z prawniczek zaczęła rodzić.
- Boże drogi. - Nie ona. Jej przyjaciółka.
Dwie agentki FBI. To rzadkość?
Już nie.
Chcecie posłuchać, jak psioczę na męża?
Nie, to zwykłe sprawdzenie kandydata do FBI.
- Rutynowa sprawa. Bezbolesna. - Dobrze, strzelajcie.
- Czy pan McVeigh jest uczciwą osobą? - Tak. Najuczciwszą, jaką znam.
Prowadziliście państwo wspólne gospodarstwo domowe?
Nie. On woli wieś, a ja miasto, więc mieszkaliśmy osobno,
ale od tygodnia mieszkamy już razem.
Czy w ciągu pół roku mieszkał u pani ktoś inny?
Nie.
Gościłam córkę znajomej, gdy wybierała college,
i moją chrześnicę, Maię Rindell, przez kilka dni.
- Maię Rindell? - Córkę Henry'ego.
Mieszkała u mnie w czasie skandalu.
- Liczę, że to nie problem. - Nie sądzę.
Jeśli coś się pani przypomni, proszę dzwonić.
- To wszystko? - Tak.
Jak mówiłyśmy, to bezbolesne.
- Lucca naprawdę rodzi? - Tak, właśnie dzwoniła.
Masz chwilę?
- Coś nie gra? - Być może.
Kurt dostał ofertę pracy balistyka w FBI.
Właśnie przesłuchały mnie dwie agentki
w ramach rutynowej weryfikacji.
Martwi mnie jedna z moich odpowiedzi.
Która?
Pożyczysz dolara?
- Potrzebuję porady prawnej. - Do usług.
Agentki spytały, czy ktoś u mnie nocował.
Wymieniłam znajomą i Maię.
Martwi cię skandal?
Nie. Był tam jeszcze ktoś.
Pewien mężczyzna. Na jedną noc.
Po to zostawiłyśmy wizytówkę. Dziękuję za telefon.
Kto jeszcze u pani był?
W zeszłym roku urządziłam imprezę dla znajomych i współpracowników.
- Nocowali? - Nie, ale pomyślałam, że o tym wspomnę.
Sąsiadka miała awarię wody.
Udostępniłam jej mieszkanie, gdy byłam poza miastem.
Julie Rayborn.
Rayborn.
Był u mnie jeszcze znajomy na jedną noc.
Tully Nelson.
Rozumiem.
Czy pan McVeigh zna panią Rayborn lub pana Nelsona?
Nie, nie sądzę.
Dziękuję za wyjaśnienia. Dziś powinnyśmy skończyć.
Drobiazg. Do widzenia.
Będzie dobrze.
„Śmierć prawnikom”.
Taka maksyma od pół roku przyświeca naśladowcom i bandytom.
Dziś to się skończy.
Świetnie, Warrenie.
Sześć centymetrów w lewo i byłbym martwy.
Mój Boże.
Dlatego też Rahm was zaprosił.
- Dobrze cię widzieć, Juliusie. - Dziękuję.
Burmistrz zebrał śmietankę republikanów i demokratów:
sędziego, dziennikarza, nauczyciela.
Zdecydujecie, jak wydać 10 milionów dolarów,
by rozwiązać problem zabójstw prawników.
- Warrenie? - Tak?
- Bez nadzoru? - Bez.
Rahm wierzy, że wystarczy zebrać najlepszych
i pozwolić im działać.
Nie daj się onieśmielić prominentom.
Masz doświadczenie ofiary. Podziel się nim.
Wykorzystaj je.
Panowie, znacie chyba Adriana i Juliusa z Reddick-Boseman.
A wy sędziego: Triga Mullaneya, powołanego przez Trumpa...
Teda Willoughby'ego z kanału Fox.
Witam kolegę eksperta.
I pierwszego edukatora Chicago,
Neila Howarda Sloana-Jacoba.
Dzień dobry, dzień dobry Panom, panu i panu
Nie przeszkadzam.
- Warrenie? - Tak?
To są ci prominenci?
- Tak, a co? - Nie sądzisz, że brakuje im...
To sędzia federalny, wzięty dziennikarz i znakomity nauczyciel.
- Jeśli chodzi o partie... - Nie.
Wolałbym mądrego republikanina.
Znam tych trzech. To kretyni.
Nigdy nie uważałem cię za elitarystę.
Przestań.
Ale skoro to kretyni, to masz ułatwione zadanie.
Przekonaj ich.
Wystarczy ci większość. Trzy do dwóch.
Poradzisz sobie.
ODDZIAŁ POŁOŻNICZY
- Lucca Quinn? - Chwileczkę.
- Boże. - Proszę pani!
Przepraszam. Rodzi moja przyjaciółka, Lucca Quinn.
Dobrze.
Chryste, co ze znieczuleniem?
Mam Colina!
- Jak sobie radzi? - Nawet się nie waż!
Dobrze.
Pokaż Marissie, jak się otwiera.
Colin, gdzie jesteś?
W drodze na lotnisko.
Niech pan zmieni pas, ten stoi.
- Ja pierdolę! - Ledwo wyjechałem i już, kurwa, rodzisz?
Jak miło słyszeć, że nie tylko ja bluzgam.
- Jedź pan! - Niech to chuj!
Lachociąg!
Jebany lachociąg!
Pieprzony dupek!
- Matoł walony! - W dupę rąbany połykacz jaj!
Dziękujemy, że pan nas przyjął.
Balistyka zleciła nam szybką weryfikację.
Chcą pana pilnie zatrudnić, więc jesteśmy.
Żaden problem.
- Zna pan Maię Rindell? - Tak.
Inwestował pan w fundusz Rindellów?
Nie, ale pewnie zarobiłem na wspólnocie majątkowej.
Rozumiem. Zna pan Julie Rayborn?
Nie.
To sąsiadka, która tu nocowała.
A Tully'ego Nelsona?
Tak.
Miał pan z nim kontakt, gdy został tu na noc?
Nie.
Wie pan, kiedy nocował?
- Nie. - Więcej niż jeden raz?
Nie wiem.
Jest tu więcej niż jedna sypialnia?
Nie.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
„Za spisek grozi dożywocie.
Jeśli chcesz mojej pomocy, postaw wazon w oknie swojego gabinetu.
Spotkamy się na parkingu”.
- Nie wiesz, od kogo to? - Nie.
- Jaki spisek? - Nie wiem.
To jakiś obłęd. Ktoś chce wpędzić cię w paranoję.
Ktoś, kto widzi moje okno.
Jeśli to nie żart.
Z ulicy nas nie widać.
Zauważyłaś kiedyś parę w tamtych oknach na końcu?
Noszą maski Trumpa.
Co?
Tańczą i uprawiają seks w maskach Trumpa.
Jesteś pewna?
To firma ubezpieczeniowa.
Diane Lockhart.
Możesz powtórzyć?
Mogłabyś wpaść do nas w ciągu godziny?
Mamy ostatnie pytanie.
A mogę odpowiedzieć przez telefon?
Lepiej będzie osobiście.
W dogodnym dla ciebie czasie.
Pójdę z tobą.
Jasne, kiedy się zjawić?
Dziękujemy za przybycie.
Nie ma za co.
To Liz Reddick, moja prawniczka.
Nie potrzebujesz prawnika. To nie jest postępowanie dowodowe.
Więc pójdzie szybko.
Mamy tylko jedno pytanie, nasunęło się w trakcie weryfikacji.
Znajomy, który u ciebie nocował, Tully Nelson.
Odkryliśmy, że groził prezydentowi.
A konkretnie?
Że go zabije.
Wiemy, że nie masz z tym nic wspólnego, ale chcemy usłyszeć twoją wersję.
Przepraszam, muszę się wtrącić.
To weryfikacja Kurta McVeigha czy Diane Lockhart?
Żona pana McVeigha spała z mężczyzną, który groził prezydentowi.
Zaprosiła go do mieszkania,
które dzieli z mężem,
a to wpływa na weryfikację pana McVeigha.
Dobrze, że to nie postępowanie dowodowe.
Skąd macie informacje?
Dobrze, przyślijcie pytania na piśmie i zobaczymy. Dziękujemy.
- Pani Lockhart, wezwanie. - Bez jaj.
Będzie pani dziś zeznawać przed Wielką Ławą przeciwko Nelsonowi.
Zwykła weryfikacja?
Wiemy już, jaki spisek.
W celu zabójstwa.
- Za to grozi dożywocie. - Nie tutaj.
Mamy szansę powstrzymać te zabójstwa. Musimy być sprytni.
Mam propozycję...
Mogę pierwszy? Sądzę, że przesadzamy.
Więcej ludzi ginie przez zabójcze pszczoły niż od broni palnej.
- Że co? - Mnie też to zaskoczyło.
Według nowych badań od broni zginęło raptem trzy tysiące osób.
- Nieprawda. - W Internecie jest mnóstwo fejków.
Nawet potrącenie prawnika nagrali w studiu.
- Skądże. Rogera Hilla zabił kierowca. - Mogę się wtrącić?
Broń to nie odpowiedź.
Zeszłej wiosny wystawiliśmy musical Rekord Annie,
z tym że odniesienia do broni zastąpiliśmy pieskami.
Wyszło świetnie, a może nawet lepiej. Dwa bisy.
Uważam, że można obejść się bez broni.
Zgadzam się.
W ostatnim półroczu postrzelono trzech prawników.
Pistolety pochodziły z wcześniejszych przestępstw.
Wszystkie podlegałyby programowi skupu nielegalnej broni.
Proponuję przeznaczyć te dziesięć milionów
na odkup nielegalnej broni.
Zapłacimy przestępcom?
Nie. Odkupimy nielegalną broń.
Nie lepiej zrobić wielką kampanię społeczną?
- „Kocham prawników” czy coś. - Dobre.
Uśmiechnięte twarze prawników na bilbordach i piosenka.
Kocham prawników Kocham prawników, to...
- Brakuje mi rymu. - Pracowników.
Kocham prawników
To krąg pracowników Nie szkodników
A oni kochają nas.
Właśnie, to nie jest negatywne jak odkup.
Jest lepsze.
- Pajace nas przegłosują. - Tak. Musimy dotrzeć do niego.
Palestra stoi otworem.
- Dobre. - Prawda?
Dobrze. Do zobaczenia za 10 minut. Pa.
- Dzięki. - Kto to?
- Moja mama. Jedzie. - Twoja mama tu jest?
Tak, przyjechała pomóc.
Wyłączcie tę pieprzoną muzykę!
Bardzo się cieszę, że ją poznam. Mamy tyle do obgadania.
- O Boże. - Oddychaj.
Dasz radę. Skup się na czymś innym.
- Na czym? - Wyjedziesz?
Co?
Francesca mówi, że wyprowadzisz się do stolicy.
- Co? - Dostała ofertę od ludzi Obamów.
Cudownie, prawda? Będzie tam... Kim konkretnie?
Doradcą. Nie wiem, czy się zdecyduję.
- Powiedziałaś Colinowi, że tak. - Że to rozważam.
- Kiedy wyjedziesz? - Nie wiem w ogóle, czy to zrobię.
Pan Habercore był zachwycony pomysłem.
Pogadamy o tym później.
Ktoś cię śledził?
- Nie. - Na pewno?
Tak. Kim jesteś?
Chcesz mojej pomocy?
A potrzebuję jej?
Zamierzają cię wsadzić.
Kto?
Myślisz, że wasze problemy to przypadek?
Najpierw śledczy, a teraz ty? To jest powiązane.
Wiedzą, że prowadzicie impeachment i macie siuśtaśmę.
Trump ma obsesję na jej punkcie.
Jak mam cię nazywać? Głębokie Gardło?
Nie biorę do gardła. Tylko podwójne wsady i lesbijskie akcje.
- Jesteś gwiazdą porno? - Byłą.
- Teraz reżyseruję. - Boże.
Możesz mnie olać, ale Trump ma gdzieś facetów w garniakach.
Muellera i Cohena wciąga nosem, ale ja to co innego.
Przerażam go.
Jak w szkole. Boi się każdego, kto widział go nago.
Więc po co ci ja?
Mnie umowa o poufności wiąże ręce. Tobie nie.
Co mam zrobić?
Idź za kobietami.
Nie rozumiem.
Żeby się bronić, musisz znać ich słabość, a tą są kobiety.
Kochanki, prostytutki, nieślubne dzieci.
Idź za kobietami.
Mam tam auto.
Gwiazda porno kazała ci iść za kobietami?
Wiem.
Ostatnie pół roku nie wiedziałam, co jest obłędem, a co nie.
Nadal nie wiem.
Powiedziała, po co masz za nimi iść?
Żeby znaleźć haka na niego.
Chce przyszpilić Tully'ego, nie ciebie.
Lucca w szpitalu?
- Tak, przed terminem. - Trzyma się?
- Jak dotąd. - Kto cię wezwał?
Prokurator, który chciał cię wydalić.
Co mogę zrobić? Ty mi pomogłaś.
Możliwe, że coś go łączy z pewną kobietą.
Sprawdzisz to?
- Zapraszamy, pani Lockhart. - Pana Dipersię pan zna.
Dzień dobry.
WIELKA ŁAWA PRZYSIĘGŁYCH
- Diane? - Cześć, Tully.
Będziesz zeznawać?
Możemy porozmawiać?
Przepraszam cię za to.
Nowa Ameryka, pieprzeni faszyści.
Odmówiłeś zeznań?
- Niczego się nie wstydzę. - Tully!
Musimy się przeciwstawiać tym bzdurom, nie zasłaniać prawem.
Pani Lockhart.
Posłuchaj, zrzekłem się tajemnicy adwokackiej.
- Boże. - Nie wstydzę się niczego,
co powiedziałem.
Ani żartów, ani poglądów.
Daj im popalić, piękna.
- Witamy, pani Lockhart. - Dzień dobry, panie Basehart.
Mamy parę pytań dotyczących pani klienta, Tully'ego Nelsona.
Zrzekł się prawa do tajemnicy adwokackiej.
Owszem.
To obliguje panią do odpowiedzi na moje pytania?
Tak.
Czy pan Nelson wspomniał dwukrotnie o chęci zabicia prezydenta Trumpa?
- Tak. - Doprawdy?
Nie uznała pani, że należy zgłosić te groźby władzom?
- Nie. - Dlaczego?
Z tego samego powodu, co w przypadku Johnny'ego Deppa,
gdy żartował o zamachu na prezydenta podczas festiwalu w Glastonbury.
- To był żart. - Skąd pani wie, że żartował?
- Bo Johnny Depp... - Nie, Tully Nelson.
Z tego samego powodu.
Spytałam go, czy żartuje, a on potwierdził.
W porządku, to ma sens.
Odtworzę pani nagranie.
- Wstałaś? - Owszem.
Po co ci beretta?
Znasz się na spluwach?
To pistolet,
a wojskowe magazynki do 92S są nielegalne.
- Skąd to macie? - To pani głos?
To nielegalne nagranie konsultacji adwokatki z klientem.
- W jej sypialni? - Miejsce rozmowy nie ma znaczenia.
Tematem był spisek w celu zabójstwa prezydenta,
dlatego mamy nakaz.
To był żart i nie macie prawa tego użyć.
Skoro to był żart, to dlaczego...
Omawiasz przestępstwo z adwokatem.
- Skąd, politykę. - Przemoc to nie polityka.
Doprawdy?
Czyż nie opróżniała pani magazynka broni pana Nelsona?
Skoro pani uznała, że żartował, dlaczego wyjęła pani naboje?
- Nagrałeś nas? - Nie.
Nagrałeś naszą rozmowę?
- Nie! - Mają naszą rozmowę z mojej sypialni.
To nie ja.
Masz pluskwę w telefonie albo w mieszkaniu.
- To nie byłem ja. - Chodźmy.
Aubrey Klebahn.
Chodziła do Glidden-Ralston w Iowa.
Asystentka Baseharta?
Zatrudnił ją, gdy pracowała jako kelnerka w stolicy.
Była w sali rozpraw.
Gdy po roku chciała odejść,
dał jej podwyżkę i przeniósł ją do Chicago.
- Basehart ma żonę? - Tak. I trójkę dzieci.
- Odwiedza rodzinę w weekendy. - Gdzie mieszka Aubrey?
Pięć przecznic od niego.
Dobrze, ale potrzebujemy dowodów.
Robi się.
To jest twój plan? Szantaż?
Tak, a co?
- Wydaje się trochę śliski. - Chcą nas zniszczyć.
Jeśli jest czas na sytuacjonizm, to teraz.
- Dokąd idziesz? - Po jednorazówkę.
Dziękujemy za przyjęcie. Zostało nam już tylko kilka pytań.
- Coś nie tak? - Nie.
Kiedy jest nas więcej, to dobry znak. Nie będzie się pan powtarzał.
Czy pana żona wspomogła kiedyś organizację,
której celem jest obalenie rządu USA?
Nie.
Dobrze wiedzieć.
Proszę opowiedzieć o broni, którą dał pan żonie.
Po co?
Chcemy mieć pełny obraz.
Czy to był smith & wesson 64?
Panie McVeigh?
Coś nie tak?
Był legalny.
Nie o to pytamy.
- Nie mam więcej odpowiedzi. - Proszę usiąść.
Zatrudnijcie mnie, jeśli chcecie, ale w sprawie żony pytajcie ją.
Zostanie oskarżona.
Nie lubię przeklinać, ale chcę żeby to zabrzmiało jasno.
Spieprzajcie z naszego domu.
Wypierdalać z naszego domu!
Musimy pogadać.
- Zgadzam się. Gdzie jesteś? - W domu.
- Jadę do ciebie. - Nie.
Zostań. Ja przyjadę.
Do zobaczenia.
Panie prezydencie, jak mija panu ranek?
Odnosimy się do Trumpa jak najczęściej. Ogląda nas każdego dnia.
Panie prezydencie, jeśli pan ogląda...
Świetnie pan wypadł.
I nie mówię tylko o polityce granicznej.
- Niezła z niej nimfa. - Tak?
- Chcą cię przegłosować, Howardzie. - Neilu.
Neilu, nabierają cię.
Podoba mi się pomysł z bilbordami i piosenką.
Pozwą cię...
Słuchaj, zagłosuj z nami, to uwiniemy się przed dwudziestą.
Adrianie?
Wybaczcie.
W samą porę.
Chyba mamy konsensus. Neil jest z nami.
Świetnie, ale Rahm przyznał ci rację.
Komitet potrzebuje mądrego głosu, a konkretnie kobiecego.
Kiero?
- Ona jest z NRA. - Ale jest bystra.
Kiero, poznaj Adriana.
Panie Boseman, jak zdrowie? Słyszałam, o pańskich przejściach.
Chętnie pomogę.
- Czy to pokój Lukki? - Tak.
Jestem Francesca.
Jakże miło cię poznać.
Zastanawiałam się, czy pochodzisz z Tanzanii czy z Nigerii?
Nie mam zielonego pojęcia.
Sądzę, że szybko się zaprzyjaźnimy.
Wróciłam z luksusowego safari w Tanzanii.
Przemiły naród.
- Oto i ona! Cała i zdrowa! - Dzień dobry.
Doktor Harper dzwonił z Mendocino, mam go zastąpić.
Jestem doktor Coleson.
Nie mama Lukki?
Nie. Ja nią jestem.
Chyba nie rozumiem.
- Mamo, skróć jej cierpienia. - Danny, trzeba to zobrazować.
Cześć, Danny Quinn.
Oczywiście. Teraz widzę podobieństwo.
Nie żeby musiało jakieś być.
Jeśli mogę przerwać. Za dużo tu ludzi.
Znikam.
- Ja też. - Nie, proszę.
Musimy wracać do pracy.
Kurwa!
Wszyscy razem: raz, dwa, trzy, skurwiel!
- Skurwiel! - Lachociąg!
Tak robią w Australii, a ja nie lubię Australii.
To odkup broni! Wszędzie tak robią!
Byłeś tam? Nienawidzą Trumpa.
- Co? - No tak.
I odkąd skupują broń, liczba zastrzelonych się podwoiła.
Mogę uspokoić rozmowę?
Proszę.
Podzielam obawy Adriana przed naśladowcami.
To dobry człowiek i jest zagrożony, ale nie chodzi tylko o broń.
Jeden prawnik został przejechany, drugiego rzekomo powieszono.
- Większość postrzelono. - Mogę skończyć?
Musimy pomóc prawnikom w samoobronie. Kropka.
Podoba mi się pomysł kampanii, zwłaszcza piosenka.
Ale jeśli mamy coś zmienić,
musimy wydać tę kwotę na broń i szkolenia dla prawników.
Boże, wasze lekarstwo to zawsze „więcej spluw”.
Nie, „szkolenia i broń dla prawników”.
Nie chodzi o spluwy, tylko o samoobronę.
Czyli wydanie dziesięciu milionów na kolejne spluwy.
Pokażę panom, o co mi chodzi. Miesiąc temu mieliśmy szkolenie.
SZKOLENIE Z SAMOOBRONY
TRENING
To jest CZ Skorpion.
Siła rażenia ponad potrzeby prawników.
- To instruktorki? - Tak.
Był upalny dzień, musiały sobie jakoś radzić.
Słusznie.
Mam też tę aktówkę.
Po rozłożeniu służy jako kuloodporna tarcza.
Sprytne.
Każdy prawnik by taką chciał.
A to heckler & koch MP5K w rozsądnej cenie.
Sprawdzę komorę.
Pusta.
Proszę.
Śmiało.
Przesrane.
Powinniśmy...
Chyba mnie podsłuchują.
FBI MÓWI, ŻE CIĘ OSKARŻĄ.
ZA GODZINĘ ZEZNAJĘ PRZED WIELKĄ ŁAWĄ.
PYTALI MNIE O TWOJĄ BROŃ.
CO IM POWIEDZIAŁEŚ?
ŻEBY SPADALI.
CHCĘ SIĘ Z TOBĄ PIEPRZYĆ, NATYCHMIAST.
Kurt.
Mogą cię pytać o niejakiego Tully'ego.
- Muszę ci powiedzieć... - Nie.
- Muszę. - Nie.
Nie musisz.
Zaczynamy nowy rozdział.
Zewnątrzoponowe.
Dwa piękne słowa.
Jedno, kochanie.
Zewnątrzoponowe.
Ty i mama nie kłócicie się ze względu na mnie?
Nie, już się nie kłócimy.
Dlaczego?
Słyszałem, że pomogłaś bratu.
Kiepska zmiana tematu.
A te dwie co tam knują?
Twój syn zaciążył moją córkę.
O tak, gdy siedziała sobie niewinnie z parasoleczką.
- Nie wezmą ślubu? - Wiem.
- To było pytanie. - Nie wezmą, ponieważ mamy inne czasy.
- Dlaczego? - Co dlaczego? Nie rozumiem.
- Nie muszą mieć ślubu. - Ale dlaczego?
Prowokujesz kłótnię, a nie bardzo wiem dlaczego.
Bo z miejsca spytałaś, co sądzę o filmie Czarna Pantera.
- Jest świetny. - Ja go nie widziałam.
Widziałaś Uciekaj!? Powinnaś.
Potem zaśpiewałaś tanzańską piosenkę.
- Jestem lingwistką. - A twój syn, który zaciążył moją córkę,
będzie nieobecny przy porodzie. Pewnie dlatego.
Twoja córka pośpieszyła się o dwa tygodnie,
- a mój syn pędzi na złamanie karku... - Trochę współczucia dla mojej córki.
- Dość cackania się. - Dobra.
Śmiało, jędzo!
Co chcesz wiedzieć?
Dziękuję za przybycie, pani Lockhart.
Drobiazg. Niech pan strzela.
Stosowne słowa.
Czy posiada pani rewolwer smith & wesson model 64?
Tak, a raczej posiadałam.
Gdzie jest teraz?
Jeden z moich partnerów został postrzelony.
Kilka dni później oddałam swój rewolwer policji do przetopienia.
Nie spyta pan „dlaczego”?
Nie chciałam mieć nic wspólnego z bronią. Widziałam cierpienie partnera.
Czy Komitet Partii Demokratycznej wynajął pani kancelarię?
Tajemnica adwokacka zabrania mi odpowiedzieć.
Czy Komitet zniechęciło coś, co pani powiedziała?
Tajemnica adwokacka zabrania mi odpowiedzieć na to niedorzeczne pytanie.
Czy podczas rozmów z Komitetem
nawoływała pani do siłowego obalenia rządu?
Nigdy nie nawoływałam do siłowego obalenia mojego rządu.
Mam dość bycia jedyną dorosłą.
W takim razie wyjdź na ulicę! Wznieś barykady!
Bo jeśli naprawdę tak myślisz, porzuciłaś prawo.
Wyobraź sobie, że w moim biurku leży smith & wesson
i jestem o włos od wyjścia na ulicę.
Czy to pani głos?
Chcę się skonsultować z adwokatem.
Obawiałam się tego.
Rozumiem, ale bez obaw. Coś zaradzę.
Ruth!
Przepraszam, oddzwonię z auta.
Moment.
Pozwolisz na słowo?
- Co się stało? - Sądzę, że macie kreta.
Ktoś podsunął prokuratorowi nagranie z rozmów o impeachmencie.
Skąd ten wniosek?
Zaciągnęli Diane przed Wielką Ławę i puścili jej taśmę.
Powiem ci coś, co cię rozzłości, ale pamiętaj, że liczy się cel.
- Jaki cel? - Listopad.
Musimy odzyskać parlament.
Co mnie rozzłości?
Ja dałam prokuratorowi tę taśmę.
Ty to zrobiłaś?
Twój partnerka odbyła przykrą rozmowę o zamachu,
która mogła nas pogrążyć.
Więc dałaś im jeszcze gorszą taśmę?
Ciszej. Musieliśmy pokazać, że nie tolerujemy takich rozmów.
Zataiła, że jej klient planował zamach.
On żartował!
I tak przedstawiłyby to media? „Żartował”?
Demokraci wyszli na bohaterów.
Usłyszeliśmy podejrzaną rozmowę,
zerwaliśmy kontakt i przekazaliśmy wszystko prokuraturze.
- Wydymaliście ją. - Postąpiliśmy odpowiedzialnie.
Sama się wydymała.
Przykro mi, ale chcę wygrać.
Demokraci muszą przestać być mięczakami.
Musimy wygrać.
Otwórz.
Dzień dobry.
Sala Lukki Quinn? Dziękuję.
- Co się stało ze znieczuleniem? - Musisz przeć, więc je ograniczyliśmy.
Durna pizdo, podaj mi je.
- Ty lachociągu. - Mamo!
Wreszcie!
Jak się trzymasz?
Wiedziałeś, że rodzina Lukki jest religijna?
Przestań.
- To chyba ojciec. - Dasz wiarę, że odjęli znieczulenie?
Nie piszą o tym w żadnej jebanej książce o macierzyństwie!
Co za różnica, czy dziecko jest ochrzczone?
Dla niewierzących to niczego nie zmienia.
To głupota!
Tak jak ubranie dziecka w afrykański strój
- przy muzyce z Króla Lwa. - Kwestia kulturowa...
Dość tego! Wszyscy wynocha!
Na zewnątrz. Mamo, wyjdź.
Miło panią poznać.
Proszę wyjść.
- Chcą go ochrzcić. - Bzdura!
Jaka „bzdura”? Prawda.
- Jesteś niewierząca. - Skąd wiesz?
Możemy się skupić?
Że co? Szczyt chamstwa!
Chyba dziś nie będzie wieści.
Ile godzin już rodzi?
Czternaście.
Robi się smutno.
Może powinniśmy zacząć pić.
Nadchodzą dobre wieści.
- Lucca? - Raczej złe.
Przyjrzeliśmy się Basehartowi i asystentce, Aubrey.
- Romans? - Tak. Rozmawialiśmy z jej współlokatorką.
Basehart ściągnął ją do Chicago nie po to,
żeby kontynuować romans, tylko żeby z nią zerwać.
Krążyły plotki, że sypiała z Trumpem.
No nie.
Basehart pomógł jej oddalić się od Białego Domu.
Szlag, nie wiem, co gorsze:
fakt, że nic na niego nie mamy, czy to, że okazał się dobry.
Otwieram szampana. Potrzebujemy go.
- Odebrać? - Nie.
- Halo? - Panie Boseman, mówi Colin Morello.
Lucca prosiła, żebym przekazał, że mamy syna.
Bardzo się cieszę. Czekaliśmy na wieści.
Możecie iść spać.
Joseph Quinn-Morello urodził się kwadrans po pierwszej.
Waży 2860 gramów.
Wygląda jak skrzyżowanie Dona Kinga z Karolem Marksem.
Gratulacje!
- Gratulacje! - Tatusiek!
- Świetne wieści. - Wreszcie.
Za Josepha Quinna Morello,
ważącego 2860 gramów.
Zdrowie.
Niech zmieni świat na lepsze.
- Koniecznie. - Zdrowie.
Dobrze, że nikt nie wpadł na imprezę. Mamy tego dwadzieścia skrzynek.
To do roboty.
Jest piękny.
Wiem.
Nasi rodzice są szurnięci.
Nie, twoja mama jest szurnięta.
A twoja robi jej konkurencję.
Wątpię, żebym polubiła stolicę.
Daj jej rok, a zmienisz zdanie.
Pora do domu.
Rok temu...
patrzyliśmy na zaciemnione Chicago, miałam depresję,
a ty powiedziałeś, że jedyną stałą,
jaką mamy, jest prawo.
I?
Nie jesteśmy państwem obywateli, tylko państwem prawa.
Wciąż w nie wierzysz?
Tak.
Zawahałeś się.
To był dziwny rok.
Wczoraj przeczytałam,
że ciężarna bez prawa pobytu
została odesłana do kraju urodzenia.
Grożono jej tam śmiercią
i po pół roku ją zamordowano.
Prawo pozwoliło na deportację, ale nie było...
- Sprawiedliwe. - Właśnie.
Co za różnica, że jesteśmy państwem prawa,
skoro prawo nie jest sprawiedliwe?
- Jakie mamy wyjście? - Przedłożenie sprawiedliwości nad prawo?
Sprawiedliwość definiuje prawo.
Robi to sumienie. I tak musi być.
Czyli można łamać prawo?
Jeśli kłóci się z twoim sumieniem, to tak.
Chyba wiem, co powinnam zrobić.
Co?
Skłamać.
Ted Willoughby jest w komitecie?
Tak.
Możesz podrzucić mu temat?
Cztery do dwóch za uchwałą o samoobronie prawników.
Brawo.
- Dobra robota. - Kto spisze uchwałę?
- Mam zajęcia. - Spieszę się na siłownię.
Dobra. Ja to zrobię.
- Tak? - Dzięki.
- Świetnie.
Serio chcesz to zrobić?
Nikt tej w grupie nie protokołował
ani nie przeczyta uchwały.
- Nie możesz. - Jasne, że mogę.
To nie tak jak z Hannitym.
Michael Cohen nie jest moim adwokatem, tylko wzorem do naśladowania.
Dobrze.
Ted.
Cześć.
Moim zdaniem to idiotyzm,
że czepiają się Trumpa za romans z kelnerką.
Byłą. I nigdy do niego nie doszło.
Wręcz mam na to dowód.
Wyrzucają cię na zbity pysk.
I dobrze, wolę być w domu.
Czyli Colin.
Zabrzmiało krytycznie.
Po prostu jest nieco bardziej biały niż twoi byli.
To dobry facet.
Którego nie było przy porodzie.
- Dlaczego mi to psujesz? - Spójrz, kto przyszedł.
Tak.
Jest piękny.
- Dam ci radę, Lucco. - Będzie wesoło.
Zrób test garażowy.
- Co? - Opowiedziała mi o nim mama,
a ja opowiem tobie.
Chcesz wiedzieć, czy związek ma się dobrze?
Sprawdź, czy gdy po powrocie do domu widzisz jego wóz w garażu,
cieszysz się czy jesteś rozczarowana?
- Mieszkam w mieszkaniu. - Przestań.
Cieszy cię czy smuci widok jego auta pod budynkiem?
Chcesz być w domu sama czy z nim?
Zawsze wolę wracać do pustego domu.
- Czyli wszystko jasne. - To znaczy?
Powinnam spędzić resztę życia sama?
Nie.
Zaczekaj, aż widok czyjegoś auta cię ucieszy.
Typowa południowokalifornijska rada.
Ale dobra.
Rozwodzicie się?
Kocham cię.
Jak się czujesz?
Dobrze, tylko jestem zmęczona.
Mama mnie zmartwiła.
Czym?
Nieważne.
Maia i Marissa chcą wpaść zobaczyć dziecko.
Serio?
- Mogę je spławić. - Nie.
Chcę, żeby tu były. Właśnie to zrozumiałam.
Nie powinnyśmy cię męczyć, ale nie mogłyśmy wytrzymać.
Zaraz się zmyjemy. Chcemy tylko go zobaczyć.
- Gratulacje. - Dzięki.
Śliczny.
Słodziak.
Mainstreamowe media rozpowszechniają kłamstwa o romansie.
- To okropne. - Liz!
Jak to nowe o Trumpie i byłej kelnerce.
Co zabawne, właśnie widziałem jej zdjęcie z facetem,
który ponoć jest jej prawdziwym kochankiem.
- Co? - Tak.
Patrick Basehart – prokurator z Chicago.
Nawet ją do siebie ściągnął.
Nie chcę mówić prezydentowi, co robić, ale na jego miejscu wylałabym faceta.
Lepiej nie osądzać, nie znając wszystkich faktów,
- ale to ohydne... - Co myślisz?
Że zwolni prokuratora.
Ja też zawsze mówiłem „To przykre”.
Może trzeba wykonać krok naprzód?
Co zrobisz?
- Spotkam się z nią. - Po co?
Przez miniony miesiąc czułam się spokojna i opanowana,
ale zrozumiałam, że to za mało.
- Dlaczego? - Bo ktoś chce mnie dorwać.
Pora podjąć walkę.
Drogie panie, zebranie.
Idziemy.
Dzień dobry.
Wiadomość z ostatniej chwili: Tony Munde, niezależny reporter z Chicago
został zastrzelony w drodze do pracy przez nieznanego sprawcę.
Przy jego ciele znaleziono wiadomość: „Śmierć reporterom”.
Zapewne prawnikom nieco ulży.
Czas pokaże, czy reporterzy staną się kolejnym celem.
Prezydent Trump właśnie zatweetował:
„Smutne wieści. Mainstreamowe media dostaną nauczkę. Hashtag burza”.
„Burza”?
Odnosi się do swoich słów?
Z czerwcowego spotkania z dowództwem armii.
Wiecie, co to znaczy?
To tylko cisza przed burzą.
- Jaką, panie prezydencie? - Dowiecie się.
Kocham prawników
Są chlebodawcami Nie szkodnikami
Kochają wszystkich
Walczą za ciebie Walczą za mnie
Walczą, by wolni pozostali wolni
Dlatego...
Kochamy prawników Bardzo kochamy
Nie tylko chlebodawców Kochamy ich wszystkich
Kocham prawników
Są chlebodawcami Nie szkodnikami
Są prawnikami I kochają wszystkich
Napisy: Krzysztof Kowalczyk