Jak się czujesz?
Dobrze.
Dlaczego?
Bo mam kontrolę.
Na jak długo?
Jak długo zechcę.
- Przepraszam, myślałam, że wyłączyłam. - Świat wzywa.
Doleciał?
Spóźniony, ale już do ciebie jedziemy.
Nie ma mnie w biurze, weź go do sądu.
- A przepytka? - Zrób ją po drodze.
- Ja? - Tak.
Znasz sprawę, a czas nagli.
Wezwą go od razu.
Jasne, że ssie. Chance the Rapper jest gówniany.
Ja pierdolę, przyprawiasz mnie o ból głowy.
- Trzeba cię przygotować. - Najpierw kłótnia.
Daj Jayowi prowadzić, a ja cię przepytam.
- Daleko do sądu? - Pół godziny.
- Da się szybciej? - Jeśli chcesz, żeby nas zatrzymali, tak.
Przesłucha cię Julius Cain, nasz partner.
Spyta, jak się nazywasz i gdzie pracujesz.
A ty odpowiesz...
- Na jego pytanie. - Czyli?
Boisz się, że zapomnę?
Muszę wiedzieć, jak odpowiesz.
Avi Epps, organizuję wycieczki Taglitu do Izraela.
Podsądna jest oskarżana o wykorzystywanie środków Taglitu do przekupstwa.
Wiesz, czy to prawda?
- Tak. Wiem, że to nie jest prawda. - Dobrze.
Jest wywłoką, ale nie łapówkarą.
- Nie mów tak. - Ale to prawda.
- Bez jaj. - Serio. Naftali sypia z każdym.
- Jechałeś za szybko? - Cicho.
- Pogadam z nimi. - Pogięło cię?
Dokumenty proszę.
- Wszystko gra? - Tak, tylko trochę się spieszymy.
- Dokąd? - Do sądu.
Pracujemy w kancelarii Reddick, Boseman i Lockhart.
- A pan? - Dzień dobry, panie amerykański władzo.
Ma zeznawać w sądzie federalnym i, jak mówiłam, trochę się śpieszymy.
- Ponagla nas pani? - Skąd. Tylko informuję.
Co jest w torbie?
- Miałem ją w samolocie. - Pytam, co zawiera, nie jak tu trafiła.
Proszę wysiąść.
Pytam z ciekawości: dlaczego nas zatrzymaliście?
Bo chcę, żebyście wysiedli.
- Wysiadać. - Nie przeginaj.
Czy w torbie jest broń?
SĄD FEDERALNY
ZATRZYMAŁA NAS POLICJA. BĘDZIEMY ZA 20 MINUT.
- Kolejne bzdury! - Obiecała pani się powstrzymywać.
Dlaczego ja muszę, gdy inni ciągle mówią?
Bo ma pani dwóch prawników, którzy mówią za panią.
Chodzi o to, że jestem Żydówką.
- Na tej sali są sami Żydzi. - On nie.
Wypraszam sobie. Dziesięć lat w zarządzie synagogi.
To nic nie znaczy, ściągnij portki.
Panie Boseman, jeśli pan tego nie ukróci...
Przepraszam, Wysoki Sądzie.
Jaya i Maię zatrzymała policja.
- Rutynowa kontrola. - Chryste.
Powinni być za 20 minut.
Mają półgodzinną przerwę. Zdążymy.
- Nie liczę na to. - Proszę oprzeć ręce o pojazd.
- To żart. - To pana?
Mam receptę.
- Gdzie? - W Jeruzalem.
Pan i właściciel wozu jesteście aresztowani.
Jak to?
Ręce za plecy.
Dlaczego to robicie? Sheldon Adelson to mój kuzyn.
Konfiskujemy pojazd, musi pani znaleźć inny transport.
- Dlaczego mnie nie aresztujecie? - Ściągnij Diane na róg 26. i Cal.
Potrzebna będzie kaucja.
Szybko.
SĄD KRYMINALNY, RÓG 26. I CAL
Liz!
- Sala 401. - Dobrze.
- Czyje to prochy? - Świadka. Sądzą, że nielegalne.
- Dlaczego nie aresztowali ciebie? - Nie wiem.
Jay twierdzi, że zatrzymali go za kolor skóry.
Dobrze, wniosę o kaucję.
Co jest?
Nic, tylko...
- Nic. - Sprawa 354-A.
Mężczyzna, nr 19, napaść.
- Słucham panią prokurator. - Idzie Jay.
W obronie zatrzymanego.
Jak dobrze was widzieć.
- Co z Avim? - Będzie dwie tury po mnie.
- Jesteś cały? - Tak. Maia powinna prowadzić.
- To ICE. - Co?
Tamci czterej.
Tajniacy Urzędu Imigracyjnego.
Pamiętam ich z departamentu.
- Chyba przyszli po ciebie. - Dlaczego?
- Nie masz problemów? - Z obywatelstwem? Nie.
- Masz akt urodzenia? - Gdzieś jest.
- Jesteś pewna? - Raczej tak.
Niezależnie od sytuacji niełatwo jest capnąć zatrzymanego.
Dlatego właśnie czyhają pod sądami karnymi.
Sprawa 358-A, posiadanie narkotyków.
- Słucham, prokurator Timmons. - Pan Dipersia może zbiec.
Jego współoskarżonym jest przybysz zza oceanu.
- Obrona chce coś dodać? - Tak.
Z tego, co wiemy, Chicago ma status azylu.
Dziwi nas więc widok czterech agentów służb imigracyjnych
współpracujących z biurem szeryfa.
Nie mam pojęcia, do czego mecenas się odnosi.
Spytajmy. Do czego?
Chodzi o tamtych czterech mężczyzn. To agenci ICE.
Panowie, czy to prawda? Jesteście ze służb imigracyjnych?
Z całym szacunkiem, nie może pani o to pytać.
Proszę podejść.
W tej chwili.
Proszę pani...
„Wysoki Sądzie”.
Wysoki Sądzie.
Prawdą jest, że żyjemy w demokracji,
ale w tych oto czterech ścianach
panuje monarchia.
A ja zasiadam na tronie.
Gdy zadam pytanie, chcę usłyszeć odpowiedź.
Inaczej zamknę pana i pana kolegów za obrazę sądu.
Jak się pan nazywa?
- Patrick Basehart. - Co pan tu robi?
Jestem prawnikiem Biura Imigracyjnego. Mamy nakaz zatrzymania Jaya Dipersii.
Czy w kwestii kaucji macie coś do powiedzenia
na korzyść klienta?
Nie mamy okoliczności łagodzących.
Wnosimy o kaucję w kwocie tysiąca dolarów.
Nie mamy tyle.
Zatem sto dolarów.
- To ponad nasz budżet. - Od ręki wystarczy wpłacić dziesięć.
Kwota jest za wysoka.
To wybieg.
Podsądny pozostanie w areszcie hrabstwa Cook
do czasu uiszczenia kaucji.
Następny.
- Tutaj nie mogą cię tknąć. - Masz wszystkie dokumenty?
Są u sióstr. Brigitte kocha genealogię. Trzyma każdy papier.
- Widziałeś swój akt urodzenia? - Tak. Głosuję i płacę podatki.
Czyli zaszła pomyłka.
Maiu, dzwoń do sióstr, zdobądź akt urodzenia.
Załatwię nadzwyczajne posiedzenie w sądzie imigracyjnym.
Trzeba wykupić Aviego.
Już jadę. Sędzia odmawia odroczenia.
SĄD FEDERALNY
SĄD IMIGRACYJNY
Dzień dobry, Wysoki Sądzie. Diane Lockhart w imieniu Jaya Dipersii.
Proszę głośniej.
Dzień dobry, Wysoki Sądzie. Diane Lockhart i Liz Reddick...
Głośniej.
Dzień dobry.
Liz Reddick i Diane Lockhart w imieniu Jaya Dipersii.
I Ralph Beldi z Biura Imigracyjnego.
Przepraszam, ale nie słyszymy.
Powiedziałem: „Dzień dobry”. Gdzie jest niezarejestrowany?
Nie jest niezarejestrowany.
Przebywa w areszcie sądowym hrabstwa Cook pod osobnym zarzutem.
Wysoki Sądzie, Patrick Basehart, Służby Imigracyjne i Celne.
Mamy polecenie zatrzymania.
Domagamy się niezwłocznej deportacji do Nigerii,
kraju pochodzenia pana Dipersii.
Jaka jest podstawa zatrzymania?
Przesłaliśmy kopię aktu urodzenia.
Wysoki Sądzie, nawet nie widziałyśmy tego aktu.
Zgodnie z nim urodził się 2 maja 1980 r.
w szpitalu Barewa w mieście Kano,
które leży w Nigerii. Widzicie?
Tam jest napisane: Jamil Dokpesi Dipersia.
- Nasz klient tak się nie nazywa. - To ewidentna pomyłka.
Prosimy o możliwość przedstawienia dokumentów na dowód,
że pan Dipersia jest Amerykaninem z urodzenia.
A ile to potrwa?
Godzinę, Wysoki Sądzie.
Maiu, mamy godzinę. Potrzebujemy aktu urodzenia.
Działamy. Siostry mówią, że go mają.
- Prześlę wam kopię. - Świetnie.
Zgarnęłam pudło i wskoczyłam do auta. Zostawiłam dzieci u sąsiadów.
- Powinien tu być. - Absurd. Urodziliśmy się tu.
Czasem wkurza mnie ten kraj.
- To by dobiło rodziców. - Gdyby wciąż żyli.
Mało śmieszne.
Jestem tą złą.
- To Jay i ja w dzieciństwie. - Proszę.
- Urodzony w USA. - Dzięki Bogu.
Skopiuję i zaraz wrócę.
- Teraz go wypuszczą? - Po wpłacie kaucji.
- Co? - Myślałam, że dałam zły akt.
- Zły? - Ten jest mój.
- Dzieli ich kwadrans. - Jesteście bliźniętami?
Urodzonymi w szpitalu Harbour.
Mogę?
Dobra, lecę do sądu z kopią.
Co?
Akt Jaya może być fałszywy.
SĄD IMIGRACYJNY
Nie rozumiem, w czym problem.
To akt jego siostry.
- Płeć żeńska. - No tak.
- Czyli wszystko gra? - Spójrzcie na akt Jaya.
Płeć męska.
Właśnie.
Przerobili „żeń” na „męs”.
To akt jego siostry.
Skopiowali go i podrobili na akt Jaya.
Widzicie rozdarcia na dole?
Są identyczne.
Mówcie śmiało.
SĄD KRYMINALNY
Nie jestem Amerykaninem?
Nie. Ani bliźniakiem.
Brigitte urodziła się tutaj, a ty wcześniej w Nigerii.
Boże drogi.
Jak się nazywam?
Jamil Dokpesi Dipersia.
Jak mój wujek.
Rodzice skopiowali akt urodzenia twojej siostry.
Czyli będzie źle.
Nie. Mamy kilka pomysłów.
W głowie się nie mieści.
Rodzice zrobili to, żeby ci zapewnić dobre życie.
Moje siostry wiedziały?
Nie.
Najważniejsze jest niedopuszczenie, żebyś wpadł w ręce ICE.
To bez znaczenia. Mogą mnie deportować.
Nie jestem obywatelem USA.
Musisz tu zostać.
- Tylko tak ich powstrzymamy. - Dipersia?
- O co chodzi? - Sąd go wzywa.
- Dlaczego? - Nie wiem. Robię, co każą.
Robisz znacznie więcej.
- Czyli? - Jesteś w zmowie z ICE.
To nie terroryści.
Przestrzegają prawa.
Wykonują swoje obowiązki, a on jest tu nielegalnie.
Chcecie zmienić prawo? Wystartujcie w wyborach.
Ale nie miejcie pretensji, że go przestrzegam. Idziemy.
Jay! Trzymasz się?
- Tak, a wy? - Ledwo.
- Więc mam 38 lat. - Dasz wiarę?
Wyglądasz staro.
- Znasz kogoś w Nigerii? - Przyślę ci listy mamy z domu.
- Chcę cię przytulić. - Później.
Gdy będę wracał do celi.
Sprawa 358-A, posiadanie.
Wpłacono kaucję?
- Wyłuskaliście dychę? - Nadal zbieramy.
Przyśpieszyliśmy analizę leków znalezionych w pojeździe pana Dipersii.
- Niesamowite. - Wycofujemy zarzuty.
- To podstęp. - Zwolnienie waszego klienta?
Prosto w ręce przypadkiem tu obecnych agentów ICE.
Panie Basehart, miło znów pana widzieć.
Wzajemnie.
Potwierdziliśmy też, że pasażer pana Dipersii, pan Epps,
ma receptę na owe leki,
więc został zwolniony.
- Zatem? - Wycofujemy zarzuty.
I przepraszamy za niedogodności.
Nie mogę udawać, że jest sprawa, gdy jej nie ma.
Panie Dipersia,
proszę zachowywać się w mojej sali przyzwoicie.
Inaczej będę zmuszona zamknąć pana za obrazę sądu.
Odpysknij.
Nie mów mi, co mam robić, sędzio.
- Słucham? - Głośniej.
Powiedziałem, że w dupie mam polecenia tego sądu!
- Ostatnie ostrzeżenie. - Pieprzyć ten sąd!
Ostrzegałam.
Zatrzymuję pana za obrazę sądu.
Zabierzcie podsądnego do celi.
Pan Dipersia zostanie w areszcie stanowym.
- Następny! - Jesteśmy z tobą.
Kocham was.
W końcu złapię tę myszkę.
Ile pieniędzy podatników idzie na jedną deportację?
- Mam pytanie... - Proszę odpowiedzieć.
Nie pytałam retorycznie. Ile wydajecie?
Jesteście idealistkami?
Sprawiedliwość nie zna ceny? Zgadzam się.
Powinienem być na urodzinach syna, ale jestem tu i pilnuję,
żeby władza federalna górowała nad prawem stanowym.
Załatwi nakaz uchylenia prawa stanowego.
- Potrzebujemy sędziego. - I rozwiązania.
Przyśpieszona zielona karta?
- Może wystąpić o wizę Einsteina. - Na jakim polu?
- Śledczym. Ma licencję. - Nie brzmi to wybitnie.
Jay rysuje.
- Co? - Obrazki, jest niezły.
- Artysta? - Tworzy powieści graficzne.
- Zarabia na tym? - Nie wiem.
- Co myślisz? - Spróbujmy.
Pomów z siostrami i zdobądź jego prace.
Będziemy w sądzie.
SĄD FEDERALNY
Wysoki Sądzie, mamy informację, że nasz świadek, Avi Epps, jest w Izraelu.
Co w związku z tym?
Prosimy o odroczenie do czasu jego powrotu.
Kto to?
Przy tym tempie zdąży wrócić przez biegun południowy.
Nie będzie więcej odroczeń niezależnie od powodu.
Jakieś wnioski, mowy końcowe? Na czym stoimy?
Mamy jeszcze jednego świadka.
- Jak się nazywa? - Już mówię.
Jay Dipersia.
Sprzeciw!
Pan Dipersia jest pracownikiem naszej kancelarii.
Obecnie przebywa w areszcie stanowym...
Pan Gottlieb i szepcący mu do ucha nieznajomy
chcą przenieść go pod nadzór federalny,
żeby ICE miało do niego łatwiejszy dostęp.
Skandaliczne oskarżenie.
Świadek jest potrzebny do podważenia zeznań oskarżonej.
W kwestii pana Dipersii wysłucham argumentów obu stron.
Pan Gottlieb pierwszy.
Gość ma chody u republikanów. Wypytam go o sprawę Jaya.
- Są puste. - Czego się dowiedziałeś?
Nikt was nie atakuje.
Republikanie nie mają z tym nic wspólnego.
- Ale? - Co?
- Twój ton wskazywał na „ale”. - Jest „aczkolwiek”.
Aczkolwiek to nie znaczy, że nie możemy pomóc.
Jak?
Ludzie cię lubią, Julius, ale nie lubią twojej firmy.
Sądzą, że gra w przeciwnej drużynie.
Mamy prośbę.
Wasz klient, Neil Gross z Chumhum,
zrobił dla demokratów taki quiz jak Cambridge Analytica dla Trumpa.
- Załatw mi tę umowę. - Nie mogę.
Chcesz, żebym wpłynął na sprawę
nielegalnego śledczego i chętnie to zrobię,
ale potrzebuję czegoś w zamian.
Demokraci i Chumhum zaprzeczają, że eksplorują dane,
lecz wiemy, że kłamią.
Potrzebujemy tylko dowodu.
Zobaczę, co da się zrobić.
Nie możemy ujawnić tej umowy.
Wiem.
- Więc dlaczego o to prosi? - Żeby sprawdzić naszą reakcję.
- Może powstrzymać deportację? - Tak, to polityczny wyga.
Wystarczy, że wykona parę telefonów.
Zagrajmy na zwłokę.
Daj do zrozumienia, że zdobędziesz kontrakt.
Do którego sądu idziecie?
- Federalnego. - Cywilnego.
Będzie ciekawie.
SĄD FEDERALNY
To sąd federalny, a stan Illinois usiłuje zawłaszczyć władzę Sądu.
ICE praktykuje forum shopping.
Ta sama sprawa toczy się w sądzie stanowym,
ale liczą, że federalny wyda korzystniejszy dla nich wyrok.
- Nie rozumiem. - To proste...
Te suwaki działają w obie strony.
Wysoki Sądzie, hrabstwo Cook utrudnia
władzom federalnym egzekwowanie prawa.
Mój oponent próbuje nabrać Wysoki Sąd,
a wiem, że to niemożliwe.
Bo rozerwiesz. Suwak się wypaczył.
Zostaw.
Wysoki Sądzie, sprawa leży w gestii rządu federalnego.
SĄD CYWILNY
To leży w gestii prawa stanowego.
Jesteśmy miastem azylem.
Tak rozumiany azyl jest bezprawnym ograniczeniem
władzy federalnej.
Prawo stanowe nie wypiera federalnego.
Oczywiście.
My twierdzimy jedynie, że stan nie jest organem rządu federalnego.
Nie sugerujemy, że stan jest organem rządu federalnego.
Wierzymy w prymat władz federalnych nad prawami stanowymi,
jak podczas wojny secesyjnej...
- Wysoki Sądzie? - Nie macie nowej?
Wysoki Sądzie, nie chcielibyśmy składać wniosku in limine.
Co ma do tego in limine?
Prosimy, żeby Sąd orzekał in limine, jeśli nie uzna tego wniosku.
Wniosek in limine nie ma nic do rzeczy.
Tylko w przypadku doktryny Youngera.
- O czym pani mówi? - Może zrobimy przerwę?
- W pełni popieram. - Sprawa jest pilna.
Sędzia Morris zatrzymała go za obrazę sądu.
Zrobiła to tylko po to, by opóźnić egzekucję prawa federalnego.
Ze sprawy „Arizona vs. USA” jasno wynika,
że egzekucja imigracyjna leży wyłącznie w gestii rządu federalnego.
To wszystko?
Wydawało mi się, że więcej rysował.
- Ktoś mu za to płacił? - Co to zmienia?
Wiza Einsteina pozwala na pobyt stały
osobom o dorobku kulturowym albo intelektualnym.
Wiza Einsteina? Raczej nie dla Jaya.
Liczy się talent, nie tylko nauka.
Wystarczy znaczący wkład albo uznanie krytyków.
- Powieści graficznych? - Potrzebujemy więcej jego dzieł.
Zajrzyjcie tutaj.
Wystarczy?
To już coś.
Federalizm to fundament naszego systemu prawnego.
Dlatego też orzekam,
że sąd niższej instancji ma prawo trzymać pana Dipersię za obrazę sądu
i do czasu jego zwolnienia
roszczenia rządu federalnego wobec jego osoby są podrzędne.
Powołał mnie Donald Trump,
a on jest z rządu federalnego,
- zatem federalne prawo... - Władze.
Władze mają prymat nad stanowymi.
- Prawami. - Właśnie.
Zatem nakazuję sądowi niższemu niż mój wydać tego gościa.
- Jaya Dipersię. - Tak.
W ręce ICE-ków...
ICE-ków.
SĄD KRYMINALNY
Liz! Zawiodłam.
Sąd federalny orzekł, że mogą zabrać Jaya.
Będzie ciekawie, bo stanowy orzekł, że im nie wolno.
Kocham ten kraj.
Idą.
Mówił pan, że przestrzega prawa.
- Tak, a co? - Jest pan potrzebny w areszcie.
Ustąpcie, mamy nakaz sądowy.
Wydajcie aresztanta.
Nakaz łamie orzeczenie sędzi Suzanne Morris.
Sędzi stanowej. To nakaz federalny.
Funkcjonariusze stanowi nie przyjmują rozkazów...
- Muszą mieć powód. - Pan musi go mieć.
Proszę przeczytać.
Musi pan wydać aresztanta, szeryfie.
Nie. Mam dwa sprzeczne nakazy, więc zostanie tam, gdzie jest.
A gdzie jest?
- Co? - Tu go nie ma.
- Dokąd jedziemy? - Do sądu federalnego.
Wezwano cię na świadka.
Orzekłam, że ma być zatrzymany.
Ale transport otrzymał nakaz od sędziego Kassovitza,
że ma się stawić jako świadek.
Wezwali go, żeby wyciągnąć go spod jurysdykcji tego sądu.
- Transport więzienny jest nasz? - Hrabstwa? Tak.
Połączcie mnie z kierowcą.
Halo?
Zastępca szeryfa, Stromer.
Czy zabrał pan niejakiego Jaya Dipersię
z aresztu hrabstwa Cook?
- Tak. - Gdzie się znajdujecie?
Przy gmachu sądu federalnego.
Proszę posłuchać uważnie.
Musicie natychmiast przywieźć go z powrotem.
Zrozumiano?
- Tak, ale jest jeden problem. - Jaki?
Opuścił już wóz.
Zatrzymajcie go.
Wprowadzają go.
Pracujemy nad jego wizą, więc przesłuchujcie go jak najdłużej.
- Dobrze. Sędzia traci cierpliwość. - Nie on jeden.
Proszę się przedstawić.
Jay Dipersia, prywatny detektyw.
Odebrał pan Aviego Eppsa z lotniska?
- Tak. - Dlaczego nie dotarliście do sądu?
Sprzeciw, brak związku.
Obrona wezwała pana Eppsa na świadka.
Chcemy wiedzieć, dlaczego nie dotarł.
Oddalam, proszę odpowiedzieć.
- Aresztowano go. - Nie mam więcej pytań.
To tyle?
Chodzi o wiarygodność oskarżonej.
- Pan Boseman. - Dziękuję.
Panie Dipersia.
Długo jest pan śledczym w Reddick-Boseman?
Cztery lata.
Lubi pan tę pracę?
Kojarzę go.
Robi fajne rzeczy. Jay...
Dipersia. Znalazłam u niego rachunek.
Zdaje się, że panu coś sprzedał.
Tak. To było fajne.
Lubię wspierać lokalnych artystów i...
wziął zaledwie 90 dolców.
Chcesz to odkupić?
Nie. Pomyślałam tylko...
Ma pan dobry gust, panie Costas?
Chyba tak. To było fajne.
Wygląda pan na eksperta,
rzeczoznawcę z wyrobionym okiem.
Jasne.
- Jest pan teraz wolny? - A co?
SĄD IMIGRACYJNY
Z pewnością Sąd wie,
że rząd nieprzychylnie patrzy na sponsoring horyzontalny.
ICE używa tego sformułowania w nadziei,
że zapomnimy, iż odnosi się ono do rodzeństwa,
czyli kwintesencji więzi międzyludzkiej.
Wysoki Sądzie, siostry pana Dipersii urodziły się w USA i dlatego...
Nazywam się Vincent Park.
Sędzia Windsor jest nieosiągalny.
Zbliża się sezon na pstrąga.
NAWIĄZYWANIE POŁĄCZENIA
Występujecie o wizę, tak? Na podstawie?
Łączenia rodzin. Siostry pana Dipersii urodziły się w Stanach...
Preferuje się rodziców.
Czy są inne przesłanki do przyznania mu prawa pobytu?
Tak. Jego rysunki.
To niedorzeczne.
Pan Dipersia jest artystą o imponujących zdolnościach.
To śledczy kancelarii.
Jest uznanym artystą i zamierzmy tego dowieść.
- Jak? - Jego prace są w drodze, Wysoki Sądzie.
Naprawdę warto zaczekać.
Zgodnie z prawem Illinois pan Dipersia powinien wrócić w ręce władz stanowych.
Jest pod nadzorem federalnym.
ICE dysponuje nakazem aresztowania. Mam związane ręce.
Jeśli Wysoki Sąd wyda Dipersię władzom federalnym,
- zostanie on deportowany. - Nie mam na to wpływu.
Zakres moich obowiązków i władzy wyznaczają te ściany.
Zwożą ludzi, Wysoki Sądzie.
Z całego kraju.
Zwożą ich i umieszczają w obozach.
W 2018 roku.
Chyba nie tylko ja dostrzegam ironię sytuacji?
Panie Boseman, nie orzekam w oparciu o ironię.
Trzymam się litery prawa.
Świadek jest wolny.
Na poparcie naszego wniosku o wizę EB-1
przedstawiamy dowód talentu pana Dipersii.
Wizę EB-1, potocznie zwaną wizą Einsteina,
przewidziano dla wielkich talentów i osób pożytku publicznego.
Fizyk jądrowy.
Klarnecistka grająca z Yo-Yo Ma.
Badacz nowotworów.
To są osoby godne wizy Einsteina, a nie rysownik.
Goya też tworzył rysunki,
a nie tak dawno także Keith Haring tworzył je na ścianach metra.
Ceny jego prac sięgają milionów dolarów.
Ale zamiast udawać ekspertki oddamy głos renomowanemu marszandowi,
który dobrze zna dzieła pana Dipersii i chętnie wyrazi swoją opinię.
Dobrze, gdzie jest?
GALERIA SZTUKI
- Gdzie nasz ekspert? - Maia go wiezie.
- Co robisz? - Szyję pod sędziego.
Wiesz, co lubi? Lwy.
Wolę nie wnikać.
I słusznie.
Co lepsze: „pierwsza wystawa” czy „pierwszy pokaz”?
„Pokaz”.
PIERWSZY POKAZ LOKALNEGO ARTYSTY ZROBIŁ FURORĘ
NAPISZ-NEWSA.COM
Jesteś spokojna. Dlaczego?
- Nie mam wyboru. - Nieprawda.
Możesz panikować.
Krzyczeć. Możesz czymś rzucić.
Racja. Tylko po co?
Żeby odreagować.
Świat oszalał.
Wiadomości to satyra. Są nierealne.
Ludzie wysadzający niedźwiedzie opiekują się niedźwiedziami.
Żeby nie zwariować, postanowiłam zająć się swoim podwórkiem.
Moją firmą i personelem.
Jeśli nadam sens mojemu kawałkowi świata,
nie pozwolę zwyciężyć obłędowi.
Taką mam refleksję.
Świadomość to jedno.
Trudniej to zrobić.
Prawda, ale od czegoś muszę zacząć.
Dlaczego nie dziś?
Dlaczego nie od Jaya?
Diane, Liz, to Kevin.
Bonjour.
Przymierz.
Klawe!
Dobra.
Kolekcjonuje pan komiksy, panie Costas?
Tak. Oraz powieści graficzne.
Zna pan dzieła pana Dipersii.
Jaka jest pańska opinia o jego pracach?
Ten gatunek zbyt często ulega utartym schematom,
ale te dzieła są wyjątkowe.
Dzięki kukiełkowemu minimalizmowi studium melancholii pana Dipersii
jest wprost genialne w swojej prostocie.
Czy to prawda,
że nabył pan kilka prac pana Dipersii?
Tak.
Głównie wczesne dzieła.
- Dziękujemy. - Bardzo proszę.
Panie Costas, czy sądzi pan,
że te prace są na poziomie Picassa lub Moneta?
Czy słyszał pan o Billu Fingerze
- albo Bobie Kanie? - Nie.
To twórcy Batmana.
Ich zeszyty niegdyś sprzedawano po 10 centów,
dziś wartość niektórych sięga miliona dolarów.
To wygląda jak rysunkowy lew z kreskówki dla dzieci.
Podoba mi się najbardziej. Może pan podać?
Z chęcią.
Trudno to wyjaśnić, ale wręcz mnie przyciąga.
Jest hipnotyczny, nieprawdaż?
Szczególnie ta grzywa.
Można niemal usłyszeć ryk lwa.
Pragnę przypomnieć, że wnioskodawca przebywa w areszcie za obrazę sądu.
Ten zarzut został wycofany.
W mojej karierze zetknąłem się z tylko jednym przypadkiem wizy Einsteina.
Rysunek lwa to za mało...
Pan Basehart wymienił fizyków jądrowych i badaczy,
którym przyznano wizę Einsteina, lecz pominął niedawną beneficjentkę.
Melanię Trump.
Sprzeciw.
Dziwi mnie sprzeciw pana Baseharta,
zważywszy, że sam poparł wydanie wizy pierwszej damie
ze względu na to zdjęcie oraz jej karierę modelki.
Ona zasługuje na wizę Einsteina,
natomiast utalentowany autor...
takiego dzieła...
nie zasługuje?
Brawo.
Dziękuję. Za co?
Dzięki zwłoce zapewniłeś śledczemu wizę, ale firma zyskała nowego wroga.
- Kogo? Ciebie? - Nie tylko.
Dziś jesteś górą.
Ciesz się tym, bo długo to nie potrwa.
Jutro jest nowy dzień, a my zabierzemy się za ciebie
albo kogoś z nich, albo za wszystkich.
Może nie słyszałeś,
ale postrzelono nam partnera.
Trudno to przebić.
Wcale nie.
Pozbierał się, prawda?
Radzę mieć oczy otwarte.
Dopiero się zacznie.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk