Po co to?
Nie wiem. Ściśle tajne.
Na długo?
Nie wiem. Partnerzy odwołali dziś spotkania.
- Widziałaś? - Co?
Talia prawników Chicago.
- Co? - Karciane listy gończe.
Boże.
Mają już czterech zabitych: dwójka kier, trójka karo...
Co to za strona?
„Uzbrojeni i Piśmienni”. Prawacki portal.
Co robisz na takiej stronie?
- Zaglądam wszędzie. - Jest na nich ktoś od nas?
Nie wiem. Zamówię talię.
- Dasz im zarobić? - Tylko tak się dowiemy.
- Co jest grane? - Nie wiem.
Niezbadane są ścieżki partnerów.
Nie łączyć żadnych rozmów?
Tak, poproszę.
- Długo? - Właściwie nie wiem.
Co to za spotkanie?
Zanim zaczniemy, podpiszcie umowy poufności.
Pozyskaliśmy Partię Demokratyczną?
Nie, to konkurs.
Dziękuję za spotkanie.
Ruth Eastman, konsultantka Krajowego Komitetu Partii Demokratycznej.
Wyłóżcie komórki i inne urządzenia na stół.
Spotkanie przebiegnie bez elektroniki, nawet mojej.
Będzie ciężko.
Brian zbierze urządzenia.
- Brianie? - Tak jest.
Kazał mi ustawić szare tło, by mnie nie kusiło.
- Dlaczego? - Ludzie lubią kolory.
Tak bardzo, że żal mi to zrobić.
Urocza Carine rozda notesy i ołówki.
Notujcie tylko w nich i tylko podczas spotkania.
Później zostaną zniszczone.
Dobrze. Chyba możemy zacząć.
Nastały bardzo dziwne czasy.
Właśnie, należy się śmiać, to jedyna zdrowa reakcja.
Żyjemy w dobie farsy, nie tragedii,
a Partia Demokratyczna wreszcie ma plan przeciwdziałania.
Można się śmiać.
Już skończyłam.
Liczymy na wygraną w listopadzie, zarówno w Izbie, jak i w Senacie.
W związku z tym chcemy być gotowi do impeachmentu prezydenta Trumpa.
Rozmawiamy też z dziewięcioma innymi kancelariami
z Nowego Jorku, Los Angeles i Atlanty.
Planujemy zatrudnić tylko jedną do prowadzania impeachmentu.
Kim są pozostałe?
Tego nie zdradzę, ale podlegają tym samym środkom ostrożności.
Cała sprawa jest ściśle poufna.
Komitet nie chce ujawniać zamiaru impeachmentu.
Zmniejszyłoby to nasze szanse.
Oto pytanie, które pada na dziewięciu innych spotkaniach w kraju.
Nie.
Chcemy, żebyście je rozważyli i podali odpowiedź.
Szmelc!
- Przyniosę inny. - Dziękuję.
Dlaczego należy usunąć Trumpa?
Jeśli Mueller nie znajdzie dowodów,
jakie oskarżenie mamy wnieść i dlaczego?
Przepraszam, znajdzie się czarny pisak?
Jasne, tędy.
Kręcicie teledysk?
Tak, wejdź, przyda się chórek.
Przemyślę to.
Czyżbym skądś cię znała?
- Nie wiem, a gdzie pracujesz? - W Waszyngtonie.
Jestem Carine.
Maia.
Powinny być tam.
Mamy tylko różowy i fioletowy.
Trudno.
Dzięki.
Poważnie, skąd ja cię znam?
Przed chwilą wzajemnie poprawiłyśmy sobie humor.
Pamiętam.
Nie dostań amnezji, gdy powiem, kim jestem.
- Seryjnym zabójcą? - Blisko.
Maia Rindell,
mój tata...
Z tych Rindellów?
Tak.
Miło było poznać.
Moim zdaniem opodatkowanie produkcji...
Pan wybaczy.
- Toaleta? - Co? Nie.
Ja do Lukki Queen.
Rozumiem.
Żona w czwartym miesiącu miała pęcherz wielkości fistaszka.
- Nie, ktoś do mnie... - Jak jest w sądzie?
- Częste wycieczki do toalety? - Nie idę do toalety.
Zaraz wrócę.
Jestem Maia.
Witaj. Skierowano mnie tu do Lukki Queen.
Pani Lovatelli.
Jesteś, skarbie. Proszę, nie mów mi po nazwisku.
- Nie cierpię go. - Dobrze.
- Mogę w czymś pomóc? - Owszem.
Mam dla ciebie prezent w podziękowaniu za moje spotkanie z policją.
Maiu, zajmiesz się panem Lockiem? Powiedz mu, że nie poszłam do toalety.
- Dobrze. - Miło cię poznać.
Zdaje się, że twój ojciec oskubał mojego męża.
- Przykro mi. - Nie.
Dobrze mu tak. To dupek.
Powinnaś wiedzieć, że już nie piję.
To była okropna sytuacja.
Od święta wypiję lampkę wina, ale w Wielki Post rezygnuję z czerwonego.
- Jesteś katoliczką? - Nie, ale mam empatię.
Czyż papież Franciszek nie jest wspaniałym człowiekiem?
Dzięki. Zawsze o takim marzyłam.
Głuptasie.
To dla mojego wnusia.
Jeśli dobry humor masz W dłonie klaszcz
- Colin ci powiedział? - Nie musiał.
Widziałam was razem, gołąbeczki.
Jak to mówił D.H. Lawrence:
„Gdy targa tobą pasja, mów głośno i żarliwie”.
- Można to wyłączyć? - Chyba samo przestanie.
Jestem w trakcie spotkania, więc...
Czy mogę przez chwilę być wścibską teściową?
Nie mamy ślubu, Francesco.
Wiem, ale „wścibska teściowa” brzmi fajnie.
Nic nas nie łączy. To był jeden raz.
- Urodzisz jego dziecko. - Nieplanowane.
To nic poważnego. Tak wyszło.
Coś ci uświadomię.
Dziecko potrzebuje ojca.
Oraz kochającej, cudownie nieobliczalnej babci.
Dziękuję za psa, Francesco.
Bez urazy, ale musisz przestać mieszać się w moje sprawy.
- Nie mogę, już jestem wmieszana. - Wcale nie.
Colin cię kocha.
Widziałam, jak traktuje inne dziewczyny.
Nie może przestać o tobie mówić.
Muszę iść. Miło było cię zobaczyć.
Jeśli dobry humor masz W dłonie klaszcz
Ludzie rozumieją czerpanie zysków.
Ale uważają, że Trump ich nie potrzebuje.
Wstrętne.
- Julius, prezydent to nie król. - Racja,
ale szukacie argumentów pod z góry przyjętą tezę.
- Oczywisty wybór to utrudnianie. - A zmowa?
Clinton i Nixon utrudniali śledztwa, mamy precedens.
Oskarżenia, nie próbę usunięcia, a zmowa to nie zbrodnia.
Zmówił się z Rosją, czego chcieć więcej?
To nas wpuści w maliny.
I nie ma na to dowodów.
W grę wchodzi zbyt wielu Rosjan. W sądzie trzeba czegoś prostego.
Zwolnił Comeya i próbował wylać Muellera.
To proste.
Nie oddał swojej firmy pod niezależny fundusz.
Zwolnił dyrektora FBI, który badał jego sprawę.
Nie stoi ponad prawem!
Spójrz.
Obce inwestycje w hotele i kurorty oznaczają, że czerpie co?
Obce zyski.
Mogę powiedzieć, co mnie mierzi?
- Proszę bardzo. - Wszyscy jesteście wściekle uprzedzeni.
Znajomi republikanie mieli ten sam obłęd w oczach,
- gdy mówili o usunięciu Obamy. - Nie porównuj Obamy do Trumpa.
Powiem wam to samo co im. Wyborcy mają prawo się mylić.
Nie lubicie Trumpa?
- Trudno. Został wybrany. - Nie przez większość.
Zgodnie z zasadą przyjętą przez obie partie jest naszym prezydentem.
Okażcie swój sprzeciw w następnych wyborach.
Przepraszam na chwilę.
Jedna sugestia: w 2016 r.
republikanie w kółko wypominali Hilary jedną kwestię – jej maile.
Na czym my powinniśmy się skupić?
Juliusie,
co robisz?
Chcemy zdobyć klienta.
Posłużcie się mną. Będę adwokatem diabła.
Liz. Dlaczego milczysz?
Bo słucham.
Dzwoni Barnsdale z pierwszego okręgu.
- Pozwolisz, skarbie? - To nie...
- Richard. - Jasne.
Powiem prosto z mostu: wypadasz.
Komitet wycofuje poparcie.
Bo jesteś obmacywaczem z MeToo.
Szukamy innego kandydata.
Czego nie rozumiesz?
- Kim jest Richard Barnsdale? - Brzmi znajomo.
To zmarła gwiazda filmowa albo kongresman z...
Pierwszego okręgu.
- Tak. - Startuje w tym roku?
- W listopadzie, a co? - Chyba wiem, dlaczego miałam dziś gościa.
Przekaż Adrianowi, że przyjdę po południu.
SĄD FEDERALNY
Mówiąc dzieciom, co wolno, a czego nie, oczekujemy...
Przepraszam, Wysoki Sądzie.
- Wszystko gra? - Nie.
- Coś nie tak z badaniami? - Dziecko ma się dobrze.
Chodzi o inną wizytę. Twojej matki.
Boże.
Przypomniało mi się, że rok temu
chciałeś startować do Kongresu.
- Rodzice chcieli, bym startował. - Nie zamierzasz?
Nie wiem. To nic oficjalnego.
Dowiedziałam się, że Barnsdale odpadł z okręgu.
Nie znoszę kampanii, nie zrobię jej.
Ale jeśli to prawda, rozważę sytuację.
Głównie dlatego, że zamiast 56 tys. wyborców
wystarczy przekonać czterech partyjnych liderów.
I to moja rola?
Co? Nie.
Twoja matka chce, byśmy byli parą.
To wariatka, nie słuchaj jej.
Istnieje szansa, że wystartuję w pierwszym okręgu,
ale to moja sprawa i nie będę cię w to wciągał.
Jeśli matka znów cię odwiedzi, powiedz jej, żeby spierdalała.
Dobra.
Czekaj. Jak wyszły badania?
Wszystko gra.
- Powiedziałaś o mojej rodzinie? - Tak.
Brak wad genetycznych.
Gratuluję.
To nie wystarczy.
Do usunięcia potrzebna jest solidna podstawa prawna.
Bez logicznego zarzutu skończy się na oskarżeniu.
Połowa Kongresu stanie za prezydentem.
Możecie też szykować argumenty na wybory.
- Do tego czasu będzie tu dyktatura. - Potrzebujemy podstawy prawnej.
Dziękuję. Wasz zapał jest uderzający.
Na czym stanęło? Jaki zarzut wybraliście?
Zawęziliśmy wybór do dwóch.
Mogę coś powiedzieć?
Tak.
Pracowałam w Departamencie Sprawiedliwości przez dziesięć lat.
W 2014 r. otrzymaliśmy taśmę z naszego biura w Nowym Jorku.
Sprawa jest ściśle tajna, ale na potrzeby tej rozmowy powiedzmy,
że za wyciek odpowiada technik z reality show Praktykant.
Na nagraniu pan Trump i filmowcy
naśmiewają się z jednej z uczestniczek.
Uczestniczką była Afroamerykanka.
Pan Trump śmiał się z jej wielkich ust
i tego, że pewnie w majtkach ma gęsty busz.
Chryste.
Powiedział też, że chętnie by ją zniewolił.
- Widziałaś tę taśmę? - Nie mogę powiedzieć.
Wiesz, gdzie ona jest?
Nie, bo szykowałam przeciwko panu Trumpowi
oskarżenie o gwałt na 15-latce z konkursu Miss Nastolatek USA.
Od sprawy szybko mnie odsunięto, a tydzień później
po zebranych materiałach nie było już śladu.
Wtedy też pokazano mi taśmę z panem Trumpem
w trójkącie z dwiema gwiazdami porno.
Miałam spisać ich zeznania,
ale przestały współpracować, bo zostały przekupione.
Liz.
Co ty wygadujesz?
To wszystko nieprawda?
Nie mogę powiedzieć.
Nie rozumiecie.
Nie chodzi o wybranie jednego zarzutu do impeachmentu.
Chodzi o wszystkie.
Chodzi o to, kim on jest, jaka jest jego prezydentura.
Utrudnianie śledztwa to gra na starych zasadach.
Nowe są takie:
„Mam taśmę. Gdzie?
Zgwałcił 15-latkę i mam na to dowód.
Gdzie on jest? Tam, gdzie taśma”.
To szaleństwo.
Nie, bezczelność.
Impeachment musi taki być, inaczej nie wypali.
- Chcesz kłamać? - Nie.
- Chcę iść w zaparte. - Taśma nie istnieje!
Według ciebie, ja tego nie powiedziałam.
- Poważnie tego chcesz? - Trzeba działać ofensywnie.
Nie tłumaczyć, nie przepraszać,
a w razie konfrontacji mieć w zanadrzu kolejny zarzut.
Prawda już się nie liczy. Kłamstwa też.
Ważne jest, kto się wypiera, a kto napiera.
Dobrze. Bardzo dziękuję.
To wiele wyjaśnia.
Odezwiemy się.
Liz?
Co ty odpierdalasz?
- Chciała znać moje zdanie. - Zależy nam na tej robocie.
Chcesz, żeby uznała nas za amatorów?
Nie.
Dziewięć pozostałych kancelarii mówi dokładnie to samo.
W kwestii impeachmentu nie można powiedzieć nic nowego.
Oprócz tego.
Chyba coś mamy.
- Wrócić później? - Nie.
- To tylko serdeczność. - Nie było mnie parę tygodni.
Cieszy mnie widok zakochanych.
- Spójrz, Drew. - Zakochani cieszą również mnie.
Zabrzmiało naturalnie.
- Co teraz, moja pani? - Siedź i śmiej się z moich żartów.
- Jak długo się znacie? - Dość długo.
Pamiętasz alarm chemiczny w mojej pracy?
Drew się nami zajął.
Jasne.
My znamy się już cztery lata.
- Drew. - Co?
- Przepraszam. Chcesz piwo? - Jesteśmy w towarzystwie.
Racja.
Fajnie, że wam się układa. Marissa mówiła, że miałyście problemy.
- Drew? - Co?
- Wybaczcie. - Nic nie szkodzi.
Już jest dobrze.
Właściwie to chcemy się pobrać.
O Boże, gratuluję.
Dzięki. Na wiosnę.
W Eagle Ridge, przyjdziecie?
- Jasne. - Hej!
Słucham?
Boże!
Dość!
- Przestańcie! - Walnął naszego kumpla!
Pstryknął zdjęcie majtek mojej dziewczyny.
- Serio? Pojebało cię? - Dosyć.
Wszyscy wynocha. Ale już!
Boże drogi.
- Stłukłeś typa w mojej obronie. - Stłukłbym, gdyby nie bramkarz.
Nikt dla mnie tego nie zrobił.
- Krwawisz. - Tylko trochę.
Chyba pójdziemy do domu.
Znajdziemy inny bar.
Wystarczy nam już na dziś.
Tak. Za dużo wrażeń.
Do zobaczenia.
W takim razie jutro. My stawiamy, trzeba to uczcić.
Co?
Wasz ślub!
Racja.
Trzymajcie się. Żadnych bójek.
Nie obiecuję.
- Zakrwawiłem cię. - O nie.
Znokautował go.
Wiem.
Chciał go zabić.
Gość zrobił zdjęcie majtek Marissy.
Nie wydaje mi się. Prędzej Drew chciał komuś przywalić.
No nie wiem.
Musimy się z nimi spotykać?
Marissa jest moją przyjaciółką.
Na twoim miejscu bym z nią pogadała.
Takie związki mogą być niebezpieczne.
Wszystko gra?
- To zależy. - Od czego?
Co?
Powiedziałaś, że to zależy.
Co?
Fajnie się gadało.
Zła pora?
Nie, czekamy na ciebie. Chciałaś porozmawiać?
Tak, uprzedzić w kwestii Marshalla Locka, producenta telewizyjnego.
Już z nami rozmawiał.
Tak?
Chciałam tylko ostrzec,
że zamierza pozwać miasto za podatki od produkcji.
Nie. Chce zmienić kancelarię.
Co?
- Narzekał na huśtawkę nastrojów. - Jaką huśtawkę?
Powiedział, że wczoraj ją miałaś.
Absurd.
W drugim trymestrze to normalne.
Ale nic nie zrobiłam.
Spokojnie. Usiądź.
Chwila, to nie ma nic wspólnego z ciążą.
- Zostawiłam go na pięć minut. - Nie złość się. Nie mamy ci tego za złe.
Nie złoszczę się.
Zadzwonię do niego, a nuż da nam drugą szansę.
- Może ja to zrobię? - Nie.
Niech Diane to zrobi.
Przyszła Eastman.
- Dziękuję, Lucco. - Dziękujemy.
Dzięki.
- Przepraszam, skarbie. - Witamy, pani Eastman.
Dzień dobry.
- Widzimy, że pojawiły się kamery. - Tak, wzięłabym to za dobry znak.
- Komitet chce was zobaczyć przy pracy. - Czyli jesteśmy w grze?
Od wczoraj jesteście w finałowej czwórce.
Muszę tylko dopiąć kilka rzeczy i możemy zaczynać. Dobra robota.
Dziękujemy.
- Liz. - Tak?
Masz chwilę?
Nie świruj więcej, dobrze?
Słucham?
Nie chrzań więcej o taśmach i gwałceniu dzieci.
Wydaje ci się, że możesz mi rozkazywać?
- Nie rozkazuję. - Nie jesteśmy małżeństwem...
- Nawet o tym nie wspomniałem. - Nie rozkazujesz Diane ani Juliusowi.
- Bo nie gadają bzdur. - Dobra, miło było.
Liz, zaczekaj.
Poprę zarzut utrudniania śledztwa.
Bardzo nam pomożesz, jeśli też tak zrobisz.
Przemyślę to.
Chryste.
Po namyśle zgadzam się z Diane.
Czerpanie zysków może być
zbyt skomplikowanym zarzutem na impeachment.
Lepsze będzie utrudnianie śledztwa.
Dlaczego?
Ponieważ łączy w sobie prywatę i zmowę Trumpa z Rosją,
a właśnie to jest kwintesencją jego niegodziwej prezydentury.
- Głosowałem na Trumpa. - Co świadczy o naszej różnorodności.
Został wybrany, ponieważ miał „oczyścić bagno”.
Położyć kres zwyczajowym praktykom Waszyngtonu.
Daj spokój.
Niech mówi.
Może się z nami nie zgadzać, ale ma prawo głosu.
Głosowałem na Trumpa, ale uważam, że żaden prezydent nie stoi ponad prawem.
Amen.
Dlatego poprę zarzut utrudniania śledztwa.
Właśnie dlatego, pani Eastman,
uwielbiam pracować z moimi partnerami.
Możemy się nie zgadzać, ale dochodzimy do konsensusu.
Konsensusu.
Zmieniłam zdanie.
Słucham?
Odwidziało mi się utrudnianie śledztwa.
- Dopiero co cię poparliśmy. - A ja Liz.
- Odpuśćmy sobie... - Dość mam moralnych wyżyn. Pieprzyć je.
- Gdy uderzą nisko, to my jeszcze niżej. - Ustaliliśmy...
Że w impeachmencie nie liczy się prawo,
tylko przekonanie ludzi.
A ostatni rok pokazał wyraźnie,
że przekonują ich kłamstwa.
Boże.
Prawdą wskórasz niewiele. Potrzebne są kłamstwa.
Obłęd. Syndrom prezydentury Trumpa.
To równie złe, jak to, o co go oskarżasz.
Mam dość bycia jedyną dorosłą,
dość bycia tą ustępliwą i rozsądną,
dość patrzenia ze stoickim spokojem, jak druga strona sięga mi do kieszeni
i nagina granice okręgów na zgubę demokratów.
Trzy miliony więcej głosów, a i tak przegraliśmy wybory.
Senat, który nie zatwierdził nominata do Sądu Najwyższego,
bo wybrał go prezydent demokratów.
- Nie tak było. - Dokładnie tak, Juliusie.
W takim razie wyjdź na ulicę! Wznieś barykady!
Bo jeśli naprawdę tak myślisz, porzuciłaś prawo.
Wykraczasz poza...
Wyobraź sobie, że w moim biurku leży smith & wesson
i jestem o włos od wyjścia na ulicę.
Boże drogi. Co ty pleciesz?
- To nie ma sensu. - Czasem tak trzeba.
Dość.
Wszystko gra?
Tak.
Westchnęłaś.
To tylko tweet. Zabrakło pisaków?
Poradzę sobie.
Słuchaj.
Mojego tatę, senatora, przyłapano z asystentem,
więc też jestem w klubie skrzywionej latorośli.
Wybacz, nie nadążam.
Martwi cię zła sława Rindellów. Ja żyję z nazwiskiem Minterów.
Mój tata w 2009 r. zerżnął 16-latka.
Przykro mi.
Wyszedł z szafy i pracuje w Uberze, więc wyszło mu to na dobre.
Mam sugestię.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Tańce o 22.00 w Weimarze. Drew obiecał nikogo nie bić.
No nie wiem.
Proszę, dał słowo, że będzie grzeczny.
- Amy ma dziś nockę. - Przyjdź sama, chcę to uczcić.
Może. Zadzwonię.
Dobrze. Buziaczki.
- Tak? - Powinnaś zobaczyć tego tweeta.
Marshall Lock pisze o mojej huśtawce nastrojów?
Nie.
„Wschodząca gwiazda pierwszego okręgu, Colin Morello,
zaciążył Murzynkę. Ups. \#SallyHemings”.
Powinnaś wiedzieć.
Więc jestem Murzynką? Ciężarną dziewczyną z plantacji?
- Chyba tego nie sugeruje. - Ależ tak.
Pokaż.
- Jestem na fali. - Trochę.
Co to?
Pies.
Co piszesz?
Lucco?
Sally Hemings nie miała Twittera.
Coś przyszło. Powiedz, co mam wcisnąć.
Tutaj.
Chwilka.
Co napisała? Podaj okulary.
„Jestem tą Murzynką, którą zaciążył Colin Morello.
Nazywam się Lucca Quinn.
Czy Sally Hemings ukończyła prawo?
\#RaczejMichelle”.
Uwielbiam ją.
Połknęła haczyk. Zaczęło się.
- Nie ma być delikatnie. - Robisz z tego pucz.
Bynajmniej.
To bezpieczniki, które chronią nasz kraj przed monarchią.
- Obłąkańcze uczulenie na Trumpa. - Przeciwnie.
To przytomność.
Ostatnie miesiące czułam się kurewsko obłąkana.
Jakbym żyła w kiepskim reality show.
Znieczulona! W kółko tylko Trump.
Co jest prawdą, a co nie?
- Właśnie się ocknęłam. - Podobnie było z Obamą.
- Bez porównania. - Mogę na słowo?
Było dokładnie tak samo.
Wtedy tamci oszaleli.
Głosowałem na Obamę i mogę ich porównywać.
- Bzdura. - Mieli te same argumenty.
Oszaleli...
O co chodzi?
Mamy być najlepsi?
Sądzę, że jesteście.
Proszę wyprosić Juliusa z debaty.
- Dlaczego? - Nie zgadza się z nami.
Przemyślę to.
Diane?
Tak?
Dobrze się czujesz?
Dlaczego pytasz?
Bo sugerowałam, że wyjdę z bronią na ulicę?
Od tego zacznijmy.
Nigdy nie czułam się lepiej.
Ile z tego to szopka dla komitetu?
Co chcesz usłyszeć?
Że to szopka.
To szopka.
Trzymasz w biurku broń?
Powinniście to zobaczyć.
ŚMIERĆ PRAWNIKOM
Kupiłam w sieci karty z prawnikami z Chicago.
Grożące prawnikom z Chicago.
David Lee, Laura Hellinger, Patti Nyholm.
Chwila, talia grozi prawnikom?
Z Chicago. Nazywa się „Śmierć prawnikom”.
Boże.
- Skąd ją masz? - Ze strony z podarkami dla prawaków.
- Co robiłaś na takiej stronie? - Zaglądam wszędzie.
To nie jest podżeganie do przemocy? Wystąpmy o zakaz.
Nie. To przysporzy im rozgłosu.
Jesteśmy w talii?
Kto?
Boże.
Jeszcze ktoś?
W odpowiedzi na twoje pytanie - tak, trzymam w biurku broń.
- Przyszłam nie w porę? - Nie. Tylko rozmawiamy.
Juliusie, pozwolisz na chwilę?
Jasne.
Co się dzieje?
Prosi go, by opuścił gremium.
Dlaczego?
Bo popiera Trumpa.
Nie chcę, by wyszło niezręcznie,
więc chyba pójdę.
- A dokąd? - Do Weimaru.
To jakaś nowa dyskoteka.
No nie wiem, jutro zaczynam rozprawę.
Chyba powinnam pójść z grzeczności.
Chcesz iść beze mnie?
- Nie, ale czuję, że powinnam. - W porządku.
Baw się dobrze.
- Nie pogniewasz się? - Skąd, tylko nie wdaj się w bójkę.
Postaram się. Powodzenia na rozprawie.
- Jest jutro. - Racja.
No tak. Więc powodzenia jutro.
Pa.
- Dzwoniłaś do niego? - Kogo?
Do Marshalla Locka? Nie. Co powiedział?
Chce do mnie wrócić. I kto tu ma humory?
- Może rozmawiał z Diane. - Nie.
Mówił, że chce być blisko władzy, a ja...
Twój tweet. Założę się, że jest na fali.
- Boże drogi. - Co?
Muszę iść.
- Cześć. - Nie wyjdę za ciebie i nie będę udawać.
Nie będę kłamać ani czarować.
Nie będę też kobietą u twojego boku.
Jestem matką twojego dziecka, przyjaciółką
oraz wyborcą z pierwszego okręgu Illinois.
Jeśli mam cię poprzeć, to na moich warunkach.
Dobrze, wejdziesz?
Wystąpię raz na miesiąc.
Publicznie ogłoszę swoje poparcie i zgodzę się na wywiady.
To moje warunki.
A przestaniesz tweetować?
Miałem wspomnieć, że jest tu mama.
To jej nie przeszkadza. Przyjaźnimy się.
Wejdź. Przyniosłam bajgle.
Ale ciąża.
W dobrym sensie.
Stephen Rankin-Hall, nasz pomocnik.
Lucca Quinn.
Kochanka mojego syna.
- Lubimy to słowo? - Nie, brzmi perwersyjnie.
„Matka mojego dziecka”.
Tak. To ja.
Nie mam autyzmu, ale nie potrafię wyczuć sarkazmu.
- To był sarkazm? - Trochę.
Jesteśmy wdzięczni za każdy udział Lukki,
nawet najmniejszy.
Zjedz bajgla, są dobre dla dziecka.
Potem omówimy strategię.
- Ile wie? - Zwracaj się do mnie.
- Ile wiesz? - Niewiele.
Czterech partyjnych szefów decyduje o zastępstwie dla Barnsdale'a,
więc kampania ma przekonać cztery osoby.
Łatwizna, nie? Czwórka zamiast 65 tys.,
ale łatwiej jest stracić jeden głos niż dziesięć tysięcy.
- Kiedy zdecydują? - Za dwa tygodnie.
Spotkania są za tydzień.
Ilu jest kandydatów?
To się zmienia. Chyba pięciu. Dwóch odpadło.
Jakie Colin ma szanse?
Duże. Jest jedynym prokuratorem.
To ma też pewne minusy.
Okręg jest robotniczo-afroamerykański.
Dlatego możesz nam pomóc.
Jako adwokatka?
Tak, dwurasowa, jeśli pozwolisz.
- Pozwalam. - I nie jesteś radykalna.
- Tweet o Hemings był twoim dziełem? - Tak.
Znasz płeć dziecka?
- Nie. - Informuj mnie.
Dowiesz się pierwszy.
- Sarkazm. - Brawo.
- Dziękuję, ale ślubu nie weźmiecie? - Nie.
- Są nowoczesną parą. - Żyjącą w grzechu.
Nie tweetuj tego.
Pójdę już.
- Wszystko gra? - Pewnie.
Lubię, gdy ktoś mi mówi, co mogę, a czego nie.
- Zadzwoń do mnie. - I do mnie.
Wychodzę.
We wtorek, 9 maja 2017 r. Donald John Trump utrudnił...
- „Około dziewiątego”. - Data jest pewna.
„Około” to standardowa terminologia.
Wywalmy „wtorek”. Nieważne, jaki to dzień.
Jeśli nieważne, to zostawmy.
Przepraszam na chwilę.
Dzwonili z komitetu. Oglądają was na żywo i mają...
Lepiej będzie, jeśli wyjdziemy.
Jesteście w pierwszej dwójce.
Naprawdę?
Tak, to nie lada wyczyn.
Muszę jednak zasiać ziarno konstruktywnej krytyki.
Tamci są stateczni i nieco staroświeccy, demokraci głównego nurtu.
Komitetowi podoba się wasza pasja
i wyraziste poglądy.
Bardziej, jak to ująć, zadziorna postawa. Na tym im zależy.
Prawne argumenty ma każdy,
ale chcą zobaczyć waszą pasję.
Chcą widzieć wasze oburzenie tym, co robi Trump.
Dobrze?
Jasne.
Dobrze. Do zobaczenia.
Mamy być blokersami.
Boże.
To co robimy?
Za późno, żeby narzekać.
Ja będę gniewną Murzynką.
Ty możesz być czarnym aktywistą.
A ja?
Ty nas uspokajaj, chociaż to próżny trud. Będziesz białym sumieniem.
Obłęd.
Tak.
Witamy na dzielni.
Wiecie, co najbardziej mnie wkurza?
Jak Donald Trump puszcza oczka do neonazistów.
„Zasrane kraje”.
Boże.
Wyciągnie każdy rasistowski stereotyp...
Spójrzmy na to od strony prawnej.
Diane.
Łatwo ci mówić, bo do ciebie nie strzelają na ulicach.
Spójrz na te karty z naszymi twarzami. Jesteśmy celem.
Polują na nas jak na zwierzęta.
- Jazda na czarno. - Co powiedział Ta-Nehisi Coates?
- No tak. - Wróćmy do meritum.
- Czytałaś jego książkę? - Tak.
Genialna.
- Co myślisz? - Sam nie wiem.
Nigdy nie wiem, gdzie jest granica.
Przynajmniej w końcu się do tego przyznajesz.
Wybiorą nas?
Dowiemy się jutro.
Muszę się napić.
Idę z Marissą potańczyć. Dołączysz?
Nie, lepiej...
pogadam ze swoim zespołem politycznym.
- Nie wiedziałam, że taki masz. - Ja też nie.
Na razie.
- Cóż za niespodzianka. - Wybacz, to pilne.
Twój tweet przysporzył Colinowi sympatii wśród Afroamerykanów.
- Konkurencja chce go oczernić. - Musicie ustalić wspólną wersję.
Sądzą, że podczas wywiadu padnie pytanie o nasz związek.
Nie oczekujemy, że będziesz żonką albo dziewczyną.
To się przedawniło w 2016 r.
- Mówcie prosto z mostu. - Czyli?
Zgodnie z prawdą. Obstawiam, że ciąża nie była planowana.
Nie oceniam, każda odpowiedź jest dobra.
- Kogo pytasz? - Oboje.
Nie była.
Gdzie to się stało?
- Myślisz, że o to spytają? - Tak.
Gdzie poczęliśmy dziecko?
Podczas procesu Rindellów byliśmy po przeciwnych stronach.
- Napięcie rosło. - Jasne.
Więc rozładowaliśmy je pieprzeniem w sądowej toalecie.
Jesteście...
To była rodzinna toaleta, więc zamknęliśmy drzwi.
Powinniśmy to nieco wybielić.
- Idę po drinka! - Co?
Idę się napić!
Poproszę whiskey sour.
Cześć!
Bez obaw, zaprosiła mnie twoja koleżanka.
Nic innego mnie tu nie sprowadza.
Dobrze wiedzieć.
- Co? - Dobrze wiedzieć!
Utrzymujesz kontakt z ojcem?
Nie. A ty?
Słaby. Jego chłopak do mnie dzwoni, ale...
Naprawdę chcesz o tym gadać?
Nie.
Wiesz, co ja chcę robić?
Powiedz.
Tańczyć.
- Cieszysz się, że przyszłaś? - Tak.
- Fajna jest. - Wiem.
- Jestem nudna? - Co?
Amy i ja chyba jesteśmy nudne.
Byłaś w pudle. Jesteś jak ninja.
- Serio? - Tak.
- Czuję się, jakbym zdradzała. - Tańczysz.
Chyba że chcesz ze mną, jestem gotowa na wszystko.
Nie. Z nią.
A czego chcesz?
Czasem ustatkowania, a czasem nie.
Na co masz ochotę teraz?
Oto jest pytanie.
Idź tańczyć.
Nie. Wrócę do domu.
- Nie. - Tak. Trzymaj się Drew.
- Jest świetny. - Co robisz?
Zamawiam Ubera. Widzimy się w pracy.
Chciałam się pożegnać.
Uber.
Proszę zapiąć pasy.
Tak, pani Eastman.
Teraz?
Przepraszam.
- Jesteś cała? - Tak.
- Przerwałam ci coś? - Nie.
Energia młodości.
Musimy się spakować.
- Ostatni dzień? - Tak, wracamy do stolicy.
Może jeszcze zostaniemy?
Weź urlop.
Naprawdę chodzi o zabójstwa naśladowcze?
Tak.
Obawiacie się?
- Tak. - Nie.
Rozstrzygnij.
Diane ma spluwę, więc zgodzę się z nią.
Na czym stanęło, pani Eastman, odpadliśmy?
Nie. Komitet był zadowolony.
To dobra nowina.
Ale jest jeden szkopuł. Chcą tylko Liz.
Nie rozumiem.
Chcą grupę prawników, lecz nie z jednej kancelarii.
- Jak Avengersi. - Właśnie.
Piątka z różnych firm.
Ty będziesz gniewem.
- Czyli Wonder Woman? Świetnie. - Ona jest z Ligi Sprawiedliwości.
Dziękuję.
Tu jest twój kontrakt i umowa o poufności.
Bądź gotowa za tydzień.
Skopmy mu dupsko, dobra?
To było dziwne.
Zwijamy się. Wyłącz kamery.
Naród uczynił cię prezydentem
PREZYDENT
Władzę dostałeś od nas w prezencie
I to jest całkiem logiczne
Jeśli zrobisz coś nieładnego
Konstytucja rozliczy cię z tego
MY, NARÓD
Kongres zrobi ci impeachment
KONGRES
Republikanie, demokraci oraz centryści
Nie lubią przestępstw i niecnych myśli
Możesz wyciągać swe rączki maławe
Ale nikt nie stoi ponad prawem
Andrew Johnsona i Billa Clintona
Kongres do porządku przywołał
Nixon się jakoś wywinął
Utrudnianie śledztw i lewe zyski
Krzywoprzysięstwo i wpływ rosyjski
Zdrada to też jest kryminał
Republikanie, demokraci oraz centryści
Szukają przestępstw i niecnych myśli
PRAWO
Być może dla ciebie to jest słabe
Ale nikt nie stoi ponad prawem
Zwykła większość w Izbie wystarczy
By zaczął się twój impeachment
Potem: rozprawa Senatu
Głosowanie, dwie trzecie na tak
I wypadasz z urzędu na zawsze
USUNĄĆ / POZOSTAWIĆ
Może lepiej...
Nie karmić szpiegów innych państw
Nie mieć lewej kasy Nie mówić kłamstw
Historia pozna się na tym
Republikanie, demokraci oraz centryści
Mają dość twych przestępstw I niecnych myśli
Ojcowie założyciele wprawili tę ramę
By nikt nie stanął ponad prawem
Nikt nie stoi ponad prawem, nawet ty
Nikt nie stoi ponad prawem