NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
PAJĘCZA REZYDENCJA
No dobra, to na pewno was wystraszy.
W tym odcinku zaczynamy w domu fikcyjnego pana Timmsa,
prezesa dużej firmy chemicznej Tomanson Chem Tech.
W naszej historii pan Timms wrócił właśnie z wyprawy
do dżungli w Ameryce Południowej,
skąd przypadkowo przywiózł zdradliwe pamiątki.
Pan Timms jest przykuty do łóżka po ukąszeniu przez robaka,
a działanie jego jadu nie jest dla niego dobre.
Dziś mamy dwa cele, których ścieżki splotą się tak idealnie,
że wylądują na progu domu pana Timmsa.
Najpierw Kierra, która właśnie przyjeżdża do pana Timmsa.
Spotyka się z asystentką, June,
która potrzebuje dodatkowej pomocy
podczas tego wieczoru.
Tymczasem po drugiej stronie miasta nasz drugi cel,
Bennett, szykuje się
na ekscytujący wieczór ze Scottym,
właścicielem firmy dezynsekcyjnej.
Myśli, że razem będą szukać na posesji niechcianych szkodników.
A tym domem jest, zgadza się, dom pana Timmsa.
Wszyscy, kogo Bennett i Kierra spotkają, są aktorami,
a wszystkie działania zarejestrują ukryte kamery.
Bennett i Kierra się nie znają,
a jeśli wszystko pójdzie dobrze, ta dwójka wpadnie
w sieci kłamstw w Pajęczej rezydencji.
POSIADŁOŚĆ PANA TIMMSA
Cześć, jestem June.
Witamy w rodzinie Tomanson.
- Jak mija wieczór? - Świetnie!
- Dobrze! - A co u ciebie?
- Pomimo tego deszczu. - Właśnie.
- Będą korki. - Szaleństwo.
Dziękuję, że przyjechałaś.
To dom mojego szefa, pana Timmsa,
i będziemy pracować tutaj, ponieważ on źle się czuje.
Cierpi z powodu wyczerpania, ponieważ właśnie sprzedaje ten dom.
Tak.
- To zrozumiałe. - Tak.
- To dużo pracy. - Tak.
Musimy załatwić kilka spraw.
Nie mam okularów, więc będziesz moimi oczami i uszami.
Rób notatki. Mogłabyś mi to przeczytać?
Jasne. Tu jest…
„Ciężarówka od przeprowadzki będzie jutro.
Tępiciel przyjeżdża dziś”.
Dobra. Kierra zajęła się planem. Pokaż mi Bennetta.
BIURO FIRMY „NAJGORSZY WRÓG ROBALA” 10 KM OD DOMU
Nie wiem, jak ci dziękować za pomoc.
Jasne.
Powinno pójść łatwo. Ale najpierw opowiedz mi o sobie.
Mam 19 lat.
- Na pierwszym roku? - Na drugim.
Na drugim. Co studiujesz?
Zarządzanie.
Dobra.
Teraz trochę o mnie.
To moja firma, Najgorszy Wróg Robala. Wiesz, co to znaczy?
Tak. Zabić robale.
- Robale… - Gryzonie. I całą resztę.
Tak. Jakie masz doświadczenie
z robalami i gryzoniami?
- Żadnego. - Nie masz doświadczenia.
- Świetnie. Możemy wejść. - Dobra.
Przywitajmy się.
Dobra. Już czas, by Kierra poznała pana Timmsa.
Panie Timms?
Wejdź.
Wejdź, June.
- Cześć. - Cześć.
- Dobry wieczór. - Nie chcę być niegrzeczny.
Przepraszam, że nie mogę wstać. Jestem zmęczony.
Nic nie szkodzi. Dziękuję.
Ciężko pracuję nad nowym programem.
Świetnie panu idzie.
Byłaś w Muzeum Historii Naturalnej?
Bardzo dawno temu.
Nie.
Rodzina Tomanson
dostarcza muzeum wiele artefaktów.
- Naprawdę? - Tak.
- Ekscytujące. - I to bardzo.
- Muszę tam pójść. - Powinnaś, póki jesteś…
- Super. - Skoro jesteś w rodzinie…
Tak.
- …dostaniesz darmowe bilety. - To…
Załatwimy to przed końcem dnia, dobrze?
- Oczywiście. - Dobrze.
Widziałaś moją listę?
Pamiętam, że tępiciel ma przyjechać…
dzisiaj.
- Tak. - Tak.
Świetnie.
Jedziemy dzisiaj
do dość dużego domu.
Jest warty jakieś 2,7 miliona.
Super.
- Wyjaśnię ci to. - Dobrze.
Sprzedaję ten dom,
a sprzedam go jedynie, gdy będę miał zaświadczenia
od wszystkich inspektorów, w tym od tępiciela.
Żeby go sprzedać, potrzebują zaświadczenia od tępiciela,
które poświadczy potencjalnym kupcom,
że w domu nie ma plagi robaków.
- Okej. - Sprawdzimy,
czy czegoś tam nie ma, wydamy zaświadczenie
i pojedziemy dalej.
Dobra.
Gdy przyjadą tępiciele, możesz ich o coś zapytać?
Jasne.
Niedawno coś mnie ukąsiło.
Mogłabyś rzucić na to okiem?
- Sam nie zobaczę. - Jasne.
Co widzisz?
O rety.
Nie wiem, ale wygląda na to, że coś musiało się wbić…
Coś z żądłem na końcu?
To chyba… Tak myślę.
- Coś takiego - Dobrze to wygląda? Czy źle?
Może…
Jest przerażona.
To nie wygląda na coś
zagrażającego życiu.
- Absolutnie. - To dobrze.
Może jakiś krem?
- Tak. - Coś takiego.
Albo maść.
Tak, maść. Właśnie.
- Tak. - Dobrze.
- Tak. - Ale jeśli możesz to opisać
tępicielowi, chciałbym poznać jego opinię.
Pomyślimy nad tym. Proszę odpoczywać.
Miło było pana poznać. Dziękuję.
Dobra.
Jak się czujesz przy owadach?
Ja wiem…
Całkiem nieźle.
Ale nie lubię pająków. Przerażają mnie, ale…
Tak!
Będzie z nami jeszcze Kunal.
To mąż mojej kuzynki.
Kunal już tam jest. Był tam tydzień temu.
I teraz z jakiegoś powodu nie chce tam wrócić.
- Jest roztrzęsiony. - Boi się domu?
Powiedział: „Coś jest w ścianie.
To mnie przeraża”.
Działa mi na nerwy.
Zobaczymy, co jest w tej ścianie.
Jeśli to coś dużego,
nie będę cię narażał na żadne wariactwo.
Widziałaś już coś takiego?
Nie. Raczej nie.
Nie tak, jak to się rozprzestrzenia na jego piersi.
Żeby jeszcze sobie z tym radzić?
Wiem. Naprawdę cię polubił.
- Tak sądzisz? - Naprawdę.
Dobra. Czas, by Kierra i Bennett się spotkali.
Oto, co masz robić.
Zadzwoń, powiedz, że jesteśmy z Najgorszego Wroga Robala.
Z firmy dezynsekcyjnej,
i że potrzebujemy dostępu do domu.
Wróćmy do tej ulotki.
- Tak. - Powinnyśmy…
- Dobry wieczór, dom pana Timmsa. - Tu Bennet z Najgorszego Wroga Robala?
- Tak. - Jasne. Tępiciel.
Super. Pan Timms chciał, żebyśmy o coś zapytały.
- Co to było? - Tak.
Tak, pan Timms
martwi się niedawnym ukąszeniem owada
w klatkę piersiową.
Chce sprawdzić, czy to coś poważnego.
Nie wiem, jakie stworzenie mogło go ukąsić,
ale wyglądało to,
jakby zostało zrobione żądłem.
Gdzie do tego doszło?
W domu?
Gdzie… Nie potrafimy na to odpowiedzieć.
- Zapytamy go. - Zapytamy.
Czy ostatnio gdzieś podróżował?
Czy niedawno gdzieś podróżował?
Przepraszam, poza granice kraju czy…
Gdziekolwiek poza stan.
Dobrze. Zapytamy.
I czy się trząsł?
Czy on się trząsł?
Nie trząsł się zbytnio,
ale to też mogę sprawdzić.
Będziemy za jakieś trzy minuty,
ale musimy mieć dostęp do domu.
- Dobrze. Za trzy. - Świetnie.
Dobrze. Dziękuję.
Dziękuję.
Powinnyśmy znaleźć odpowiedzi, zanim tu dotrą.
Chyba się martwią, więc…
Dobra, zróbmy to.
Panie Timms?
- Cześć. - Przepraszam.
Dzwonili tępiciele i mieli kilka pytań o pańskie ukąszenie.
Dobrze. W porządku.
Chcieli wiedzieć, gdzie w domu doszło do ukąszenia.
Pokój rodzinny, salon.
Miałem rozpalić w kominku
i poczułem pieczenie.
To jakiś pająk? Albo nie wiem.
- Co? - Pająk?
Możliwe.
Są dość rzadkie
- o tej porze roku. - Tak.
Czyli to nic tutejszego.
Czy podróżował pan ostatnio poza stan?
Przywiozłem artefakty i dostawy z zagranicy.
Niedawno otrzymałem niesamowity zestaw artefaktów z Chile.
- W Ameryce Południowej. - Dobrze.
Miał pan jakieś drgawki?
Zeszłej nocy.
Nie czułem siebie.
A takie fale.
W pańskim ciele?
- Tak. - Tak.
Aktywujcie dźwięki pająków.
Słyszycie to?
Ja słyszę.
- Też to słyszysz? - Tak. Chwileczkę.
Już tego nie ma, ale na pewno…
- Słyszałam. A ty? - Nie oszalałem.
Nie. Słyszałam to.
Nie wiem… To dochodzi stąd?
Proszę odpocząć.
- Proszę leżeć. - Dziękuję, panie Timms.
- Dobra robota. - Dziękuję.
Dziękuję.
Bennett i Scotty dojeżdżają.
Kunal powinien czekać przed domem.
Super.
Prawda?
- Cześć. Jak leci? - Hej. Co tam?
Kunal, to Bennett.
- Hej. Co tam? Kunal. - Hej.
Byłeś już w środku?
Nie. Sam tam nie wejdę.
Dobra. Chodźmy do domu.
Dobra.
Zaraz się spotkają. Przygotujmy się.
Witam.
- Cześć. - Bennett.
- June. - Miło cię poznać.
Co słychać?
Kierra i Bennett spotkają się pierwszy raz.
- Cześć. Miło mi. Jestem Kierra. - Miło mi. Bennett.
Miło was widzieć. Dobrze.
Mam kilka odpowiedzi.
Pytałeś, gdzie doszło do ukąszenia.
Stało się to w pokoju rodzinnym.
W tym pokoju.
Dobra, to ja będę w piwnicy.
Przepraszam. To mój strachliwy kuzyn.
Jasne. Przepraszam.
W tej części pokoju. Mówił, że zajmował się kominkiem.
I wtedy poczuł silne pieczenie
na piersi.
Ten tutaj? O rany.
- Ten tutaj? - Ale jasna.
- Ten. - Tutaj?
- Tak. - Dobra.
Tak.
Sprawdzę go.
Jest tu trochę…
- pajęczyny. - Tak.
Widzę tu ślady bytowania.
Poważnie?
Tam jest coś…. Nie wiem, czy…
Szlag.
- O Boże. - O rety.
Niedobrze.
Pajęczyna.
Przepraszam.
Już dobrze. Czy ty…
- Nie, jakoś je znoszę. - Dobra.
Masz go. Załatwiłeś go.
- Prawda? - Tak.
- Udało mu się. - Tak. Więc…
Dobra, uwaga.
Niech Scotty znajdzie skrzynię.
Co to jest?
Wiesz co?
Wyciągał wiele eksponatów,
więc pewnie tam pracował.
Ma artefakty, które zdobywa
i oddaje do muzeum.
Te najnowsze
pochodzą z Chile.
To jest z Chile?
Chyba tak.
Pomożesz mi to otworzyć?
Czy tam jest pająk?
Chyba wiemy, co go ugryzło.
To on jest sprawcą.
Tak. Boże. Uważaj.
- Chcesz go szturchnąć? - Masz coś?
- Tutaj… - Dobry pomysł.
Dziękuję.
To… Dobra.
Przepraszam.
Dasz sobie radę.
Tak. Nie żyje.
Chyba pochodzi z Ameryki Południowej.
Chyba to Niszczyciel chilijski.
Niszczyciel chilijski?
Albo Goliat boliwijski.
Przykryjemy to.
Zostawimy to…
To na pewno bezpieczne?
- Co? - Więc…
zostawimy pająka w skrzyni?
Nie żyje.
- Zostawimy go. - Dobra.
Jest ich więcej. Musimy znaleźć i zniszczyć gniazdo.
Siadajcie.
Wymyślmy plan.
Więc, jeśli to możliwe, chciałbym…
Możemy zobaczyć ukąszenie,
żeby sprawdzić, co tu mamy?
Lepiej, żebyście to sprawdzili.
Jasne.
Dobra.
Chodźcie.
Wejdźmy tam.
Proszę przodem.
Jak mówiłam, jest wyczerpany,
więc postarajcie się…
- Bez przesady. - Jasne.
Panie Timms?
Panie Timms, przyszli tępiciele.
- Dobrze. - Mógłby pan
pokazać tępicielom, żeby się przyjrzeli?
Oczywiście.
W porządku. Widzieliśmy dość.
Dziękuję, panie… panu.
Panie Timms.
- Chyba… - Już?
Tak. Porozmawiamy.
Przepraszam za zakłócanie spokoju.
- Kierra, jesteś cudowna. - Nie trzeba.
Proszę odpoczywać.
Co to, kurwa, było?
- Dobra, usiądźmy. - O co chodzi?
Myślę, że następny kwadrans będzie krytyczny
dla jego zdrowia.
- Dobrze? - Tak
Pójdę po rzeczy
z ciężarówki. Zaraz wracam.
- Dobrze? - Tak.
Dobra, zostań tutaj.
Mnie to pasuje.
Jeśli kolejne 15 minut ma zadecydować o jego życiu, nie lepiej wezwać… karetkę?
Nic nie rozumiem.
Chwila. Jeśli kolejne 15 minut jest kluczowe, powinniśmy…
Ale powinniśmy…
Zaczekajmy. On wie, co powiedzieć.
No dobra.
Zaczynamy.
Kto będzie robić notatki? Ty?
Dobra.
Dobra. Zadzwonisz pod numer alarmowy.
Poprosisz o Centrum Zatruć.
- Dobrze? - Tak.
Opisz ukąszenie.
Bo musisz się dowiedzieć,
jakie antidotum.
Mam tu kilka.
Kiedy ci powiedzą, przyjdź po mnie.
Muszę tam wejść. Wezmę próbki powietrza
i zdezynfekuję pokój.
Jak tylko będziesz wiedzieć, przyjdź.
Nie wahaj się.
- Dobra. - Dzwonię.
Bennett, masz informacje?
- Tak. - Dobra.
- Okej. - Dobra.
Uwaga na telefon.
Musimy porozmawiać z Centrum Zatruć.
- Centrum Zatruć. W czym mogę pomóc? - Proszę słuchać.
Jest tu mężczyzna,
którego ukąsił pająk, albo Niszczyciel chilijski,
albo Goliat boliwijski.
Nie wiemy który, ale to pewnie jeden z nich.
W porządku.
Czy pacjent ma oznaki gorączki?
Tak…
Mamy tu na miejscu tępicieli,
więc mamy mnóstwo antidotów,
ale musimy wiedzieć, które jest na chilijskiego…
- Macie antidota. - …Niszczyciela.
Tak. Mieliśmy 15 minut czasu,
zanim zaczęło być źle.
Chwileczkę.
Co to, kurwa, było?
Scotty!
Dobra. Powiedzmy…
Uwaga. To jest to. Przygotujcie się.
O rany.
Gdzie on jest?
Dobra, chodźcie.
Idziemy.
- Czekaj, June. - Nie powinniśmy?
- Chodźmy. - Okej.
- Skąd ta pajęczyna? - Pójdziesz ze mną?
- Skąd ta pajęczyna? - Musisz mi pomóc.
- Pójdę z tobą. - Idziemy razem. Damy radę.
- Okej. - Dobra.
Panie Timms?
Panie Timm…
O mój Boże!
Bennett!
Hej! Bennett!
Wracaj!
Bennett!
Ucieka!
Mamy uciekiniera.
O cholera!
Muszę stąd wiać!
Pomocy!
Chodź tutaj! Pomocy!
Bennett musi wrócić do domu.
Kunal, zrób, co możesz, żeby wrócił do domu.
Bennett!
Czekaj! Hej! Bennett!
To nagły wypadek!
Wracaj! Potrzebujemy cię! Pomóż.
Chodź! Potrzebuję cię!
Pomóż mi!
Dobra. Wchodzę.
Nie mogę się ruszać.
Prędko!
- Szybko! - Bennett!
Jestem.
Bennett… pomóż mi. Proszę.
O cholera! O nie!
Co jest?
Nie wiem.
W porządku?
- Nie. Mam na sobie pająki. - A ty?
Już tłumaczę.
Jesteście w moim programie.
Tak! Ale te pająki są prawdziwe.
Tak. Ostrożnie.
- Panikujesz? - Już nic mi nie jest.
- Co tam, koleś? - Co tam?
- Ale wiałeś! - Szaleństwo.
Byłem przy bramie.
Cóż, oficjalnie jesteś najszybszą osobą,
jaką do tej pory mieliśmy w programie.
Odepchnęłam ją z drogi,
weszłam do pokoju i zamknęłam przed nią drzwi.
Przed samym nosem!
Wszyscy w tym są?
- Ja nie. - Nie.
Tylko wy dwoje nie braliście w tym udziału.
- Wrabialiśmy was dwoje. - Super.
Jesteście gwiazdami programu! Mamy wojowniczkę i biegacza.
Brawa dla was. Walka i ucieczka.
O rany. Nie wierzę.
Napisy: Grzegorz Marczyk