NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ZAGUBIONE BRAKUJĄCE OGNIWO
Dziś obniżamy temperaturę o kilkaset stopni.
Witajcie w Krio-Magazynie,
fałszywej chłodni, w której tajemnicze rzeczy mają skłonność
do rozmrażania się.
Wymyśliliśmy historię doktora Ivana Pearlmana,
ekscentrycznego antropologa,
którego odkrycie w czasie wykopalisk w Arktyce
trafiło do tego magazynu.
Niestety nawet profesor nie zarabia dość na rachunki.
Jeśli Ivan nie zapłaci zaległych należności,
Krio-Magazyn nadal będzie odmawiać dostępu
do jego cennej własności.
Ale Krio-Magazyn ma własne problemy z rachunkami za prąd,
który w tym przypadku zasila zamrażarki.
Niedawne coraz częstsze awarie zasilania
spowodowały wzrost temperatury w biurze.
Odkrycie doktora jest bliskie rozmrożenia,
a to, co kiedyś zamknięto w lodzie,
może wkrótce powrócić do życia, lub w naszym wypadku,
do zadawania śmierci.
Dziś mamy dwa niczego niespodziewające się cele,
które pomogą nam dotrzeć do sedna tej mrożącej krew w żyłach sytuacji.
Najpierw Kandacy,
która dołączyła do Krio-Magazynu
i będzie pomagać koledze, Darrylowi,
z codziennymi zadaniami w placówce.
Nasz drugi cel, Brian, zatrudniony przez Ivana
do pomocy w odzyskaniu jego odkrycia
z magazynu.
Ale Brian i Kandacy nie wiedzą,
że firma Krio-Magazyn nie istnieje,
a wszyscy, kogo spotkają, są aktorami.
Wszystkie ich działania zarejestrują ukryte kamery.
Kandacy i Brian nie znają się,
ale kiedy się spotkają, zrobi się gorąco.
Czy cenna zdobycz profesora zatryumfuje,
czy zwycięży zimna krew?
UWAGA! ZAGROŻENIE BIOLOGICZNE
FIRMA KRIO-MAGAZYN
- Przede wszystkim, dzięki, że przyszłaś. - Nie ma sprawy.
- Jestem Darryl. - Miło mi.
To jest firma Krio-Magazyn. Słyszałaś może o nas?
Nie.
Ludzie trzymają tu cenne rzeczy.
Cokolwiek. To może być cenne osobiście
i finansowo.
Ale musi być poniżej zero stopni.
Co się wtedy dzieje?
Zamarza.
Właśnie. Wyjaśnię ci,
jakie będą twoje obowiązki.
- Mamy duże wahania temperatury. - Dobra.
Sprzęt nie działa w pełni,
więc musimy wejść,
sprawdzić, czy wszystko działa właściwie.
Dobrze.
W porządku. Sprawdźmy Briana.
Masz na imię Brian?
- Tak. Ivan? - Ivan. Miło mi.
Co to jest?
- Tak się mówi: „Miło cię poznać”. - Dobra. Jasne.
Musisz coś teraz dla mnie zrobić.
- Dobra. - Dziś jesteśmy blisko mojej chłodni.
Gdzie trzymam zdobycz, którą przywiozłem z Syberii.
- Tak. - Byłeś w Arktyce?
- Nigdy. - Robiliśmy wykopaliska.
Natrafiłem na znalezisko życia.
- Naprawdę? - Tak. Przez wiele lat byłem na Islandii.
Tym razem, myślę, że to może zmienić…
może zmienić ewolucję.
- To takie… - Co? Naprawdę?
Tak.
Mamy tu wszystko
Sprzęt naukowy.
Tort weselny sławnej osoby.
W jednej lodówce… Znasz serwis streamingowy Netflix?
Wysyłali nam płyty DVD.
Zamrożone płyty. Zamrozili je.
On to serio powiedział?
Czy jest coś, co chciałabyś zamrozić?
Pewnie coś bardzo starego, coś, co by marniało.
Coś takiego, ale…
Nie mogę tego mówić, ale jest pewna gwiazda.
To był nasz klient.
Zamrozili kota.
Nie chciałam mówić „zwierzę”, zabrzmiałoby strasznie.
- Dla ciebie to jest straszne? - Chyba tak.
Jakiej granicy nie przekroczysz?
- „Nie zamrożę tego”. - Może ciała.
Ale z drugiej strony…
Albo je zakopujesz, albo zamarzasz…
Właśnie.
Ale zachowujesz je, by je w końcu rozmrozić.
I co się dzieje?
Świetne pytanie, Kandacy.
Nad tym pracuje nauka.
Próbujemy wykorzystać zdolność rzekotek.
Dobra, przygotuj monitor.
Wstrzykują sobie środek przeciw zamarzaniu.
To zatrzymuje serce.
One nadal żyją.
Są zamrożone.
A gdy nadchodzi lato i wiosna, roztopy,
żaba, rzekotka, rozmraża się
i wraca do życia.
To nauka próbująca naśladować naturę.
Pokażmy Kandacy listę.
Powinna tu być lista. Jest.
To nasza lista delikwentów.
To ludzie, którzy nie zapłacili rachunku.
Dobra.
Musisz mi pomóc.
Oczywiście.
Dobrze? Ludzie z chłodni…
- Darryl… - Darryl.
On nie lubi Ivana.
- Dobra. - Dobra.
Może jestem zbyt nachalny.
Ponoć nie jestem miły.
Wydajesz się miły. Wariaci.
Amerykanie są szaleni. Wszyscy.
- Amerykanie są szaleni. - Tak.
- Żółwik. - Żółwik.
- Spoko. - Widzisz?
I tak…
Nie płacę tam swojego rachunku
od jakiegoś czasu,
bo nie mam za co.
Muszą uregulować wszystko, zanim będą mogli wejść do swojego schowka.
Jasne.
Nie wpuszczą mnie, póki nie zapłacę.
Więc dam ci czek na spłatę długu.
Tak. Oczywiście.
Wyślę cię do Darryla.
- Pogadaj ze wszystkimi w chłodni. - Dobra.
- Popytaj i znajdź mój schowek. - Dobra.
Żeby odebrać moją rzecz.
Dobra. Jasne. Z chęcią pomogę.
Gdy dotrzemy do mojej rzeczy,
spotkamy się z moimi kolegami.
- Dobra. - Zrobię małą prezentację.
To może być warte… Jak to mówicie? Slangiem. Jak to jest?
- Gotówka, kapucha! - Gotówka, kapucha.
- Tak. - Kapucha.
- Jak „kapusta”? - Tak.
Kapucha.
Brian i Ivan już jadą.
Niech Kandacy pozna nową przełożoną.
- Cześć. - Cześć. To Brenda.
- Czy… - Tak.
Wpuścisz ją? Kod to 7-8-9-0.
- Cześć! - Cześć.
- Cześć! Jak się masz? - Cześć. Miło mi.
Usiądź. Cieszę się, że tu jesteś.
Dziękuję.
Co Darryl powiedział ci o tym miejscu?
Krio-Magazyn, ludzie trzymają tu rzeczy osobiste.
- Bardzo cenne rzeczy. - Cenne.
- Dobra. - Rzeczy celebrytów.
- Powiedziałem jej o kocie. - Powiedział…
Nie powiedział ci, kto to był?
- Nie podał nazwiska. - Nie możemy.
- Cieszę się, że tu jesteś. - Dziękuję!
Myślę, że wiele się nauczysz. Możesz pomóc Darrylowi.
- Wszystko dziś dobrze? - Tak.
Żadnych problemów, tak? Będziemy…
Cieszę się, że tu jesteś.
- Kolejne oczy i uszy. - Jasne.
Wczoraj mieliśmy ciężką noc.
Żadnych problemów. Wczoraj to był chyba problem z Terry.
- Aha. Terry. - Więc… Tak.
- Porozmawiam z Terry. - Tak.
- Dobra. - Tak?
W porządku. Wrócę do was.
Idę do… siódmego. W porządku? Dobra.
- Tak. - W porządku.
Zna kody i tak dalej. Poradzisz sobie.
- Prawda? - Dzięki.
- Miło cię poznać. - W porządku.
O mój Boże. Terry i ja…
Od początku było…
- Jesteście rodziną. - Olej i woda.
Terry do bazy.
Kandacy.
Chcę wam powiedzieć,
że jestem w bloku 800
i mam kolejną nieszczelność.
W którym schowku?
Schowek 829.
Mamy oblodzenie, przeciek.
To właśnie mieliśmy wczoraj.
Udało mi się opanować sytuację.
- Zmieniłem uszczelkę. - Poluje na komplement.
Nie daj się złapać. Rozumiem, Terry.
O rany.
Ja tylko przez cały dzień rozwiązuję problemy innych.
Tak… Zwala na mnie winę.
Hej. Terry!
Dobra, wracajmy do Briana.
Niech Ivan da mu listę kontrolną.
- Gdy dojedziemy, tu jest numer komórki. - Dobra.
- Możesz to wziąć. - Schowek numer 949?
- Dobra. - Terry do bazy.
Kandacy.
Mam jakiś dziwny odczyt w 949.
To chyba nieszczelność.
Ktoś mógłby mi pomóc? Biegam w tę i we w tę.
- Dobrze. - Dobrze. Jasne.
- Sprawdźmy to. - Dziękuję.
Temperatura minus trzy stopnie. Poniżej minus trzy.
Poniżej.
Nie może być więcej!
- Nie więcej. - Nie.
Dziewięć cztery sześć…
- Dziewięć… - Dobra. Tutaj.
Czyli 3-1-2-1, gwiazdka.
4°C - PODWYŻSZONA
Nieco podwyższona.
Szczelne zamknięcie.
- Koniecznie. - Bardzo szczelnie.
Musimy to zobaczyć.
Dobrze.
To pudło jest otwarte.
Też to widzę.
Czy to…
Rozumiem, że to sprawa osobista, ale czy…
to jest niebezpieczne?
To?
- Nie! - Tak sobie tylko myślałem.
„Nie powinny być otwarte”.
Pokażmy jej, co jest w skrzyni.
- Otworzę to. - Dobra.
Dobrze.
- Dobra. - To ręka?
Jest też ciało. Niech spojrzę.
Ciało? Normalnie trzymacie tu takie rzeczy?
To nie jest normalne.
Dobra, chodźmy. Zamknij to.
- Już. - Zmywajmy się.
Wracajmy do biura.
Przyjechali Brian i Ivan.
Zaraz nastąpi spotkanie.
Dobra. Oto…
To czek na osiem tysięcy dolarów.
Zajmę się tym.
- Uśmiech. - Dobrze.
Weź długopis. Zacznijmy ten raport.
Brenda lubi szczegóły. Co widzieliśmy?
Ktoś przyszedł.
To klient?
Hasło dostępu?
Dobra.
- Pójdę po niego. - Dobra.
Jak leci?
- Dobrze. - Jestem Brian.
- Darryl. Miło mi. - Miło mi.
Zaraz się spotkają. Przygotujcie się.
- To Kandacy. Śmiało. Usiądź. - Cześć.
Jak się masz?
- Miło cię poznać. Kandacy. - Brian. Miło mi.
Dobrze.
Przysyła mnie Ivan.
Przyniosłem czek,
żeby zapłacić za skrzynię.
Dobra.
Chciałem też sprawdzić, czy skrzynia wciąż tu jest.
- Dobra. - Schowek numer 949.
To ten, w którym byliśmy…
Powiedzmy mu.
Sprawdziliśmy wcześniej schowek 949.
Temperatura była ustawiona na cztery stopnie.
W skrzyni była bryła lodu.
Skrzynia była lekko otwarta i trochę się topiła.
Zauważyłam, że w skrzyni
była ręka. On widział ciało. Nie jestem pewien.
Co dokładnie powiedział profesor, że masz…
Że on tam trzyma?
Nie powiedział mi.
Znalazł coś w Arktyce.
Powiedział, że dokonał odkrycia. Myślał, że to może zmienić ewolucję.
Więc mówisz, że jest tam żywa istota?
Nie wiem.
Poznałem go dzisiaj.
Miałem się upewnić, że skrzynia tu jest.
Wiem tyle, co wy.
Idziemy to jeszcze raz sprawdzić?
Dobrze.
Kod. Wpiszę.
- Już. - Proszę.
- Dobra. - Proszę przodem.
Dziękuję.
Tędy?
Tak.
Będzie niezły odlot. Wszyscy na miejsca. Przygotować się.
To jest 949.
Zamek jest… otwarty.
Słucham?
Chwileczkę.
Co…
W pudle była ręka.
Wiem. Połączona z ciałem.
Gdzie to jest?
Wezwij Terry.
- Kandacy do Terry. - Słucham.
Ta skrzynia z blokiem lodu z ręką w środku,
jest pusta.
Przenosiłeś to albo wiesz, gdzie jest?
Temperatura wynosi teraz 13 stopni.
„Awaria systemu chłodzenia”.
Nie panikuj, ale wróć do biura.
To nagły wypadek. Ogłaszam kwarantannę. Odbiór.
Idziemy.
Chodźmy.
- Co się dzieje? - Tędy.
- Co się dzieje? - Dobra.
- Co? - Co się dzieje?
Czuję się, jakbym ganiał w koło i gasił pożary. No ej…
Co się dzieje?
- To było… - Rob, potrzebuję pomocy…
O nie!
Kurwa mać!
- Co to było? - Ty mi powiedz!
O mój Boże.
Kandacy do Terry.
Usiądź.
Kandacy do Brendy.
Chwila.
Bez jaj. To jest naprawdę?
To się dzieje naprawdę?
Tu Brenda. Brenda do bazy. Co się dzieje?
Dobra, Brenda, coś się dzieje.
Nie jestem pewna, co się dzieje.
Wiem tylko, że ktoś tu biega
i porywa pracowników.
W porządku. Idę sprawdzić.
Poważnie, ja…
Co się dzieje?
Nie wiem, ale tylko my tu jesteśmy.
Co on przywiózł?
- Nie rozumiem. - Nie powiedział mi.
Powiedział, że to może wpłynąć na ewolucję.
- Nie wiem. - Wpłynąć na ewolucję? Jak?
Nic nie powiedział. Kazał przyjść…
Ta dziewczyna została porwana. Co tu się…
Zamrażają tu rzeczy,
ale nie sądziłam, że ciała.
On mówił coś o kotach.
- Nie wiem… - Nic mi o tym nie mówił.
O rety…
Co tu się dzieje?
No dobra.
- Ktoś przyszedł. - To Ivan!
Co się dzieje? Słyszałem krzyki.
Nie możemy nikogo wpuścić.
Mamy tu poważną sytuację.
Klienci muszą zostać na zewnątrz.
Jest tam Brian?
Nie wiem, co się dzieje. To się roztopiło.
- Co się roztopiło? - Skrzynia nie była szczelnie zamknięta.
Moja skrzynia? Nic jej nie jest?
- Ona? Ja… - Ona?
- Wpuśćcie mnie! - Teraz nie możemy.
- Wpuść mnie! Muszę ją zobaczyć! - Nikogo nie wpuszczamy.
Przepraszam. Ktoś…
- Właśnie wszedł. - Wszedł.
Hej! Co się dzieje?
Popełnili awarię… Temperatura.
Nie była poniżej minus trzech stopni.
Właściwie to teraz było 13.
Trzynaście!
Co było w schowku?
Moje odkrycie! Doszło do 13?
Dobrze.
Wcześniej było zamarznięte. A potem… Stopiło się.
A potem coś nagle wyszło
i zabrało
inną panią, i rzuciło w tę stronę.
Jak wyglądała?
Jest piękna?
- Piękna? - Poruszała się jak jaskiniowiec.
- Nie wiem. - Jest piękna?
Nie! To było straszne!
Zajmę się tym!
To znaczy czym?
Wzywamy policję?
Szlag!
Cholera.
- Co jest? - O mój Boże. Co jest?
Co jest?
Co się dzieje? Nie rozumiem…
Boże, nie wierzę, że to się dzieje.
Dobra, wyślijcie patrol. Wchodzę.
Nie wierzę. Czy to się dzieje naprawdę?
F-415, zakłócenie.
Magazyn „Kiro”.
Nie wiem, co się dzieje.
- Kobieta… - Coś tam pobiegło.
To jakaś wariatka, biega i porywa ludzi.
Nie wiem, co tam było, ale coś pobiegło tam.
Wszystko jest pod kontrolą.
- Uspokój się. - Patrz!
To 415. Dobra…
- Za tobą! - Hej! Za tobą!
- Co tu się dzieje? - Z tyłu… Nie, za tobą!
Proszę się uspokoić.
- Nie. - Za tobą!
Nadchodzi…
O mój Boże!
O Boże. Szybko.
Kto to?
- Kto tam jest? - Kto to?
Mogę się dostać do mojego schowka?
Widziałem… Ej, przestań. Stój.
Mogę…
Zostaliście wrobieni!
- O Boże. Nie wierzę. - Jesteście w moim programie!
O rany, wpuszczę cię,
bo nie rozumiem.
Tak.
- Cześć! - Cześć!
Zamurowało mnie!
Coś ty sobie myślał?
Wiedziałeś o tym?
- Nic nie wiedziałem. - Wyjaśnię to.
Wyjaśnię program.
Wiecie, że tylko wy byliście wkręcani?
Tylko wy nie braliście w tym udziału.
- Wszyscy inni to aktorzy. - Wszyscy wiedzieli.
To niedorzeczne. Myślałam,
że jestem w prawdziwym magazynie,
gdzie ludzie naprawdę zamrażają swoje rzeczy.
- Tak. - Dobra robota!
Jak przeszła przez sufit?
Na serio. Czułem się, jakbym wyskoczył z ciała.
Byłem zdezorientowany, myślałem, że to niemożliwe.
- No jasne. - Ty mnie myliłaś.
Bo wyglądałaś na prawdziwie przerażoną.
Więc to było…
Kandacy, Brian, dziękuję za udział w moim programie.
- To zaszczyt. - Brawa.
Dziękuję bardzo.
Niesamowite.
Byliście świetni.
Nie wierzę, że to prawda.
Napisy: Grzegorz Marczyk